Canlı Doğuran Kulübü | Akvaryum | Balıklar

Makale: Yavruluk Kullanmanın Sakıncaları

2008-07-10T03:56:00.000-07:00

Merhabalar.

Canlıdoğuranların üremesinde yavruluk kullanımından bahsedeceğim.

Bizim elde edip, kendi tankımıza yerleştireceğimiz 3 tip yavruluk vardır.

Standart plastik yavruluk

Tül yavruluk

DIY (do it yourself - kendin yap) yavruluklar.

STANDART PLASTİK YAVRULUK

Yavruluğun temel olarak iki amacı vardır. Bunlar da, hamile dişinin diğer balıklar tarafından rahatsız edilmeden sağlıklı ve rahat bir doğum yapmasını sağlamak ve yeni doğan yavruların diğer balıklar tarafından zarar görmesinin önüne geçmek.

Ancak, kendi tecrubelerime dayanarak söyleyebilirim ki; plstik yavruluklar bu iki problemin de önüne geçemiyor. Bir canlının hangi ortam/dekorasyon v.b. ile rahat edeceğini belirlemek için, o hayvanın davranışlarını bilmemiz gerekir. Canlıdoğuran yavruları, doğar doğmaz yüzme yeteneğine sahiptir. Bu yüzme yeteneğine sahip küçük yavruların, doğar doğmaz bir yerlere saklanıp diğer balıklara yem olmaktan kurtulmaları gerekmektedir. Bu sebeple her yenidoğan yavru, içgüdüsel olarak suyun yüzeyine doğru yüzer. (Su yüzüyindeki bitkilerin arasına saklanmak amacıyla...)

Balık yavrularının bu davranışı, malesef plastik yavrulukların tasarımlarına terstir. Plastik yavrulukta, yeni yavruların alttaki bölüme geçip, doğum yapan yetişkin dişi ile irtibatlarının kopacağı varsayılır. Ancak çoğu zaman yavrular yukarıya yüzerek tekrar yetişkin dişinin yanına ulaşmakta ve burada yem olmaktadır.

Yavruluğun sağlaması öngörülen ikinci avantaj, hamile dişiye rahat ve sağlıklı bir doğum sağlamaktı. Ancak, canlıdoğuranlar yavruluğa alındıklarında ciddi şekilde strese girerler. Bu durum, yavruların ölü olarak doğmasına, yetişkin balığın yaralanmasına ve hatta ölmesine sebep olabilir. Buradaki yetişkin dişinin strese girmesine iki unsur sebep olur.

Canlıdoğuranlar her yönden gelen ışığa karşı hassastırlar. Kendilerine zarar verecek bir balık olmasa bile başta su üstünde yüzen bitkiler olmak üzere, diğer bitkiler dekorasyon v.b. arasına saklanıp kendilerini güvende hissetmek isterler.

Bir çok yavruluk, yetişkin bir canlıdoğuran için küçük kalmaktadır.

TÜL YAVRULUK

Tül yavruluğun, yetişkin dişinin strese girmemesi konusunda biraz daha başarılı olduğunu itiraf etmem gerekir. Özellikle yavruluğun tülden yapılmış olması, ortamı değiştiği için stresli olan balığın kendini yaralamasını önleyebilir.

Ancak bu durumda da, tül yavruluktaki yeni doğan balıkalrın, yavruluğun dışındaki diğer balıklar tarafından tül ile birlikte ısırılarak; yenmese bile öldürülme ihtimali vardır ki, balığımız öldükten sonra, ne şekilde olduğu çok da önemli değildir...

DIY YAVRULUKLAR

Bir çoğumuz, ilk üretim tecrubemizde, ne yapacağımızı şaşırıp elimize ilk gelen pet şişe, pet bardak v.b. ile aceleyle bir yavruluk yapmışızdır. Bunun sakıncalarını da maddeler halinde sırlamak gerekirse:

Kalitesiz malzeme ve üzerindeki boya suya salınım yapabilir.

Dezenfekte etmeden kullandığımız malzeme balıklarımıza zarar verebilir.

Yavruluğa açtığımız delikler kusursuz olamayacağı için balıkları yaralayacak sivri bölgeler yaratabiliriz.

Açtığımız çoğu delik, yavruluk içindeki su sirkülasyonu için yeterli olmayacaktır.

+ standart, plastik yavruluğun dezavantajları

Bütün bunları anlatırken, balıklarını yavrulukta üretip, hamile dişi ve yavru kaybı olmadan besleyen arkadaşları göz ardı edemeyiz. Mutlaka bu şekilde yavru alıp, sorunsuz şekilde büyüten akvaristler de vardır.

Ancak benim her canlıdoğuran hobicisine tavsiyem; balıkların mutlaka bol bitkilendirilmiş, su değerli kontrol edilmiş ayrı bir tankta doğum yapmasını sağlamaktır. Bu mümkün olmadığında ise, ana tankımızı sık bitkilendirip, yavrular için saklanma bölgesi yaratarak bir çok yavruyu kurtarabiliriz.

Yazan:Sertaç CAN

Makale: Siyah Molilerde Kaliteli Üretim

2008-07-09T07:06:00.000-07:00

Siyah moliler üretimi çok kolay balıklardır. Fakat daha kaliteli bir şekilde üretmek mümkündür. Öncelikle balıklarınızın iyi beslenmesi, iyi bakılması gereklidir. Akvaryuma uygun bir filtre almalısınız. Akvaryumu bitkilendirmelisiniz. Akvaryuma deniz tuzu koymalısınız. Deniz tuzunu koyduktan sonra deniz tuzunda yaşayabilecek bitkilerden seçmenizi öneririm. Bu bitkiler:

Glossostigma elatinoides
Bacopa carolina
Java Moss (Vesicularia Dubyana)
Crinum thaianum
Aponogeton crispus
Lilaeopsis novae-zelandiae
Nymphaea zenkeri
Egeria Densa
Anubias türleri
Ceratophyllum demersum
Echinodorus tenellus
Microsorium pteropus, Java Fern
Sagittaria türleri
Ceratopteris türleri

Bütün bu işler tamam olunca balık sayısını 1 erkeğe 2 ya da 3 dişi düşecek şekilde ayarlamanız gerek. Eğer moliler siz akvaryuma yaklaştığınızda korkuyorsa veya herhangi başka bir şeyden korkuyorsa üreme dönemleri sırasında molilerin korktuğu şeyi yapmamalısınız. Molilerin üreme konsantrasyonu bozulur. Bildiğiniz üzere moliler canlı doğuranlar sınıfına giriyor. Canlı Doğuranlar yumurta bırakarak değil, doğurarak ürer. Aslında bu sahte bir doğurmadır. Yumurta balığın karnındayken açılır ve balık dışarı çıkar. Bu doğurma gibi gözükür.Son olarak eklemek istediğim bir not: 26 derece balıkların üremesi için ideal sıcaklıktır.

Saygılar ve Sevgiler
-Canlı Doğuran Kulübü-

Microsorum pteropus (Java Fern)

2008-07-09T01:00:00.001-07:00

Habitatı: Asya

Uzunluk: 15-30cm

Genişlik: 12-20cm

Sıcaklık: 18-30°C

Işık İhtiyacı: Çok Düşük-Yüksek

Su Sertliği Toleransı: Yumuşak-Sert

Uygun Ph Değeri: 5-8

Gelişim Hızı: Yavaş

Zorluk Seviyesi: 2

Genel Bilgiler: Birçok balık türüne ve akvaryum ortamına uygun, kolay bulunan, bakımı kolay bir bitkidir. Kökleri kütük veya kayalara tutturulur, yeni sürgünler bitkinin yaprağından çıkar.

Akvaryum Sözlüğü

2008-07-09T00:57:00.000-07:00

Abyssal Fishes: Okyanusların çok derinlerinde yaşayan balıklar.

Acclimatization: Balığın yeni bir ortama veya farklı ilklim şartlarına adaptasyonu.

Acidic (Asidik,Asidite): Su içindeki hidrojen iyonlarının sayısının pH 7.0 altında olması. Ayrıca suyun asidik olması aşırı yemlemeninde işareti olabilir.

Actinic (Aktinik): Güneş ve benzeri ışınların kimyasal değişikler meydana getirme özelliği. Güneş ışınlarının potosentez için tam bir ışık spekturumu sağlaması.

Activated Carbon (Aktif Karbon): Deniz,tatlı su ve sudaki pisliklerin katı karbon tarafından absorbe edilmesi.

Adipose Fin (Adipoz Yüzgeç): Kuyruk yüzgeçine yakın, önünde ve sırt yüzgeçin gerisinde bulunan küçük dolgun bir tip yüzgeç. Tropheus'larda Adipoz yüzgeç yoktur, genelde yayın balıklarında görülür.

Adnate: Yapışmak, birlikte büyümek.

Aeration (Havalandırma): Oksijenleme amacı ile suyun hareket ettirilmesi, havayla teması.

Alkaline (Alkalinite): Su içindeki hidrojen iyonlarının sayısının pH 7.0 üstünde olması.

Air Pump (Hava Motoru): Akvaryuma hava vermeye yarayan elektrikli motor.

Algae (Alg): Küf, mantar ve şapkalı mantarlarıda içeren tek hücreli mikroskobik tiplerden büyük deniz yosunlarına kadar uzunan ilkel su bitkileri.

Alimentary Tract: Sindirim sistemi veya kanalı.

Alveolus, Alveoli (Alveol): Akciğerlede bulunan, bal peteklerine benziyen çukurumsu hücre.

Ammonia (Amonyak): NH3 Azot döngüsünün ilk adımıdır. Amonyak genellikle balıkların idrarı, ölü balık ve bitki artıkları sonucu oluşmaktadır. Balık ölümlerinin muhtemel sebeblerindendir. Balıkların büyük çoğunluğu için çok zehirli bir maddedir. Akvaryumunuzda sıfır olmasına dikkat edin.

Ammonia Tower: Biyolojik filtrasyonda kullanılan, biyolojik filtrasyon malzelerinin kullanıldığı plastik bölme. Su filtre malzemeleri arasından geçerken hava ile temas edip bakteriler sayesinde zehirli amonyak ve nitritin atılmasına yardım edilmesi. Bu ıslak/kuru filtrelerde bakteri gelişimini hızlandırır.

Amphibious (Amfibi): Karada ve suda yaşama yeteneği.

Anaerobic Bakteriler: Oksijensiz ortamlarda yaşayan bakteri çeşidi.

Anal Fin (Anal Yüzgeç): Balığın kuyruk bölgesine yakın, üreme organları ile kuyruk arasındaki yüzgeç.

Anabatoids: Atmosfer havasını soluyan balıklar, gurami,betta gibi.

Aerobic Bakteriler: Oksijenli ortamlarda yaşayan bakteri çeşidi.

Aragonite (Aragonit): Bazı deniz kabuklarının ve resif mercanlarının kalsiyum karbonat iskeletini oluşturan mineral.

Bacteria (Bakteri): Yaşamın başlangıçından beri varolan en ilkel tek hücreli canlılar, nitrojen çevrime yardım ederler.

Ballast (Balast): Floresan ve metal halide lambaların güç kaynağı.

Biological Filtration (Biyolojik Filtrasyon): Zehirli maddelerin parçalamasıyla oluşturulan süzme süreci. Bu parçalanma sürecinde yararlı bakteriler yardımı ile zararlı maddeler ayrıştırılarak daha zararsız hale getirilir, filtreler malesef zararlı maddeleri tamamen filtre edemiyor.

Barbel: Bazı balıkların ağız kenarlarında bulunan duyargalar kedi balıkları,yayın balıkları ve Loache türlerinde genelde yiyecek aramak için kullanılan anten benzeri organlar.

Berlin Method of Filtration: Canlı kaya ve protein skimmer kullanılarak yapılan biyolojik filtrasyon yöntemi.

Bicolor: İki renkli.

Brachiae: Solungaçlar, balığın solunumu ile ilgili organları.

Brachiocranium: Solungaçların yapısını destekleyen kılçıklı iskelet.

Brachiopoda : Saç gibi kaplı, kalp gibi atan bir beslenme organı ve sırt ile göğüs altı sübapları olan bir deniz yumuşakçası.

Brackish Water (Acı Su): Tatlı su ile deniz suyu arasında kalan bir çeşit su tipi, genellikle büyük göllerin veya nehirlerin okyonuslara aktığı yerlerde bulunur, tuzluluk oranı tatlısuya göre daha azdır.

Bubble Nest (Köpük Yuva): Kabaracık yuvası, labirentli balıkların yumurtalarını suyun yüzeyinde oluşturdukları kabarcıkların içene yerleştirdikleri yuva.

Buccal Incubation: Yumurtaları ağızda kuluçkaya yatırma.

Buffer (Tamponlayıcı): Suyun, içindeki pH değişimlerine dayanmasını sağlayan süreçtir. Suyun kalsiyum karbonat içeriği ne kadar fazlaysa tamponlama kapasiteside o kadar yüksek olur.

Caudal Fin : Kuyruk yüzgeçi, kuyruk.

Canine (Kanin): Diğerlerinde daha uzun,büyük ve konik şekilde olan diş.

Cannister Filter (Dış Filtre): Motoru ve haznesi akvaryumun dışında olan ve bir çift hotum yardımıyla suyu alıp temizleyen filtre.

Carbon Dioxide (Karbon dioksit): CO2 Canlıların ürettiği atık madde, bitkilerin fotosentez için kullandıkları temel ihtiyaç maddelerinden biri.

Carnivorous (Karnivor): Etçil, canlı balık avlayanlar.

Caudal Penduncle: Balığın kuyruğunu gövdesine bitiştiren dar kısım.

Calcium Carbonate (Kalsiyum Karbonat): CaCO3 Sert suda yüksek konsantrasyonlarda bulunan beyaz, kristalize bir mineral.

Cephalic Fins: Kafanın hemen yanında bulunan yüzgeçler.

Cheek: Balığın gözü ile kafası arasındaki bölge.

Chemical Filtration (Kimyasal Filtrasyon): Kimyasal reaksiyonla çözümlenmiş artıkların arıtılması.

Chiller (Soğutucu): Akvaryumun ısısını düşürmek için kullanılan soğutucu, akvaryum kliması.

Chloramine (Kloramin): Sular idaerisinin veya belediyelerin içme suyundaki mikropları öldürmek amacı ile kullandıkları kimyasal, balıklar için öldürücü, çeşitli su düzenleyiciler ile sudaki etkisi engellenebiliyor. Suyu uzun süre havalandırarak dinlendirmek kloraminin etkisini azaltmak için yeterlidir.

Chlorine (Klor): CL2 Sular idaerisinin veya beledeyelerin içme suyundaki mikropları öldürmek amacı ile kullandıkları kimyasal, balıklar için öldürücü olabiliyor, çeşitli su düzenleyiciler ile sudaki klorun etkisi engellenebiliyor. Suyu bir süre havalandırarak dinlendirmek klorun uçması için yeterlidir.

Chromatophores: Renkli pigment hücresi.

Cichlid: Asya, Afrika ve Güney Amerika'ya kadar uzanan bölgede yaşayan bir tür tatlı su balığının genel adı.

Cirri: Bazı soğuk su türlerinin gözünün üzerinde bulunan kısa bir organ.

Coitus,Copulation: Çiftleşme.

Conductivity (İletkenlik): Suyun geçirgenliği,iletkenlik.

Coral Sand (Mercan Kırığı): Mercanların ezilerek kum haline getirilmesi.

Cutis: Derinin iç tabakası,ikinci katmanı.

Daphnia (Su Piresi): Göllerde ve havuzlarda yaşayan küçük canlılar, su piresi

Deionizer: Mekanik ve kimyasal filtrasyonda çeşme suyunu akvaryuma vermeden önce suyun temizlenmesi işi yapan aygıt, bölüm.

Denitrification (Denitrifikasyon): Sudan azot ve azotlu bileşiklerin çıkarılma süreci.

Detritus: Akvaryum tabanına toplanan artıklar.

Diaphanous: Yarı saydam.

Diatoms: İçeriği klorofil ve besleyici lipit olan, okyanus ve tatlısularda bulunan tek hücreli organizmalara verilen genel isim.

Diatom Filter: Özel filtre ortamı sayesinde tek hücreli organizmaları filtre edilmesini sağlayan filtre tipi.

Dorsal Surface: Balığın sırt bölgesi.

Dorsal Fin: Balığın kafa ile kuyruk arasında bulunan yüzgeçi, sırt yüzgeçi.

Dustus Pneumaticus: Yemek borusunu air/swim bladder'e bağlayan tüp.

Ectoparasite (Dış Parazit): Balığın vücudunun dışında yaşayan yaşayan parazit.

Egg-Layer (Yumurta döken): Dişi yumurtladıktan sonra döllenen yumurtalar.

Egg Spots (Yumurta Beneği): Erkeklerin anal yüzgeçlerinde bulunan noktalar.

Epidermis: Derinin dış katmanı, üst deri.

Esophagus: Ağız ile mideyi birbirne bağlayan tüp.

Eye in snout: İktayologların kullandığı, gözün orantılı bir şekilde adım adım ölçülmesi olarak ifade edilen bir ölçü tekniği.

Fertilization (Döllenme): Sperm ve yumurtanın birleşmesi.

Filaments: Sivri yüzgeç, kuyruk ucu.

Fry: Yeni doğmuş veya yumurtadan yeni çıkmış yavru balık.

Forehead: Kafanın önündeki eğim.

Fungus: Balığın gövdesinde oluşan pamuğa benzeyen mantar.

Genus: Türleri ayırt etmede kullanılan ve büyük harf ile başlayan bilimsel ifade.

Gill: Solungaç, balığın solunum işlemi sırasında kullandığı organ, Sudaki O2'ni süzer.

Gill Cover: Solungaçı koruyan sert, kemikli tabaka.

Gonopodia: Canlı doğuranların erkeklerinin, dişilerinin içine sperm koymakta kullandığı uzun bir görünüme sahip anal yüzgeçler.

Gravid: Hamile balık, yumurta dökmeye hazır dişi.

Guanin: Pulların altında bulunan, ışığın yansımasını temin eden madde, genelde tatlısu balıklarında bulunur.

Hard Water (Sert Su): Su içersinde çözünmüş tuz miktarının yoğun olması.

Herbivore (Otçul): Besin ihtiyacını bitki ve yosunlardan karşılayan balık grubu.

HO lighting: Yüksek verimli floresan lamba.

Hybrid (Kırma, Hibrid): İki farklı türün çifleşmesi sonucu ortaya çıkan tür.

Hydrogen Sulfide: Hidrojen sulfit.

Ich, Ichtyophthirius (Beyaz Benek): Beyaz nokta olarak bilinen, tek hücreli bir parazit.

Ichtyology: Balıkları inceleyen bilim dalı.

Internal Filter (İç Filtre): Akvaryum içinde kullanılan filtrelere verilen genel isim, iç filtre.

Invertebrates (Omurgasızlar): Omurgasız tuzlusu hayvanları.

Iodine: İyot.

Kalkwasser: Suda çözülmüş olarak bulunan kalsiyum hidroksit.

Killifish: Yıllık balıkları olarak geçen çok değişik renklere sahip olan fakat ömürleri kısa,üremeleri emek isteyen bir tür. Serkan Alasya'nın sitesinde detaylı bilgi bulabilirsiniz.

Labyrinth Organ (Labirent Organı): Beta Gurami labirentli balıklarda bulunan solunum organı.

Lamprey: Yılan balığı şeklinde yuvarlak ağızlı, emici bir su hayvanı.

Lateral Line: Balığın her iki yanında ve deri içinde uzanan, sudaki titreşimleri sinir sistemine ileten duyu organı.

Live Rock (Canlı Kaya): Canlı kaya. Deniz akvaryumlarında kullanılan küçük yumuşakça ve alg'lerin işgaline uğramış normal kaya.

Livebearer (Canlı Doğuranlar): Yumurtaların balığın vücuduna döllendiği ve yavrularını canlı olarak dünyaya getiren balık türü.

Mechanical Filtration (Mekanik Filtrasyon): Mekanik olarak arıtma(süzme) işinin yapılması.

Metal Halide Lighting (Metal Halide): Reef tanklarının aydınlatılmasında kullanılan en iyi ışıklandırma yöntemlerinden biri, geniş spektrumda doğal ışığa en yakın ışığı veren lamba tipi.

Milt: Balıkların spermi.

Mineral: Suda doğal olarak bulunan inorganik maddeler.

Mouth Brooder: Yumurtalarını veya yavrularını ağızda büyütüp,barındıran balıklara verilen isim.

Nacreous: İnci pulu çekirdeği.

Nitrification (Nitrifikasyon): Bakteriler tarafından, zehirli amonyağın, nitrit ve nitrata dönüştürüldüğü kimyasal süreç.

Nitrate (Nitrat): (NO3) Biyolojik süzme ile alınan azot bileşiği.

Nitrites (Nitrit): (NO2) Süzme işlemiyle alınan amonyak ve nitrat arası bileşik.

Nuchal Hump (Kafa): Erkek cichlidlerdeki geniş alın.

Operculum, Opercle: Solungaç kapağı

Otoliths: Balığın işitmesini ve sesin dengelenmesini sağlayan, kulaktaki üç kemik.

Ovary: Dişinin üreme için salgı yapan organı,bezesi.

Overfeed: Aşırı besleme.

Ovipositor: Ucu sivri tüp şeklinde olan ve yumurta bırakmaya yarayan uzuv.

Ozone: Ozon.

Peat (Turba, torf): Çürümüş bitkilerden elde edilen kömür, turba yosunu. Suyun pH'nı düşürmek için kullanılan bir tür yosun.

Pectoral Fins: Göğüs yüzgeçi.

Pelvic Fins: Anal yüzgeçin önünde bulunan yüzgeç, çıkış yüzgeçi.

pH: Suyun asit ve alkalitesini anlatan logoritmik ölçü birimi.

Pharyngeal Teeth: Balığın boğazındaki dişler.

Photosynthesis: Işık yardımı ile besin biriktirme süreçi.

Piscovore: Diğer balıkları yiyen balık grubu.

Planktivore: Plankton ile beslenen balık grubu.

Pleco (Vatoz, vatos): Pleco veya Plecostomus.

Powerfilter: İç elektrik motoru olan filtre.

Powerhead: Güç kafası

Prefilter: Ön filtre.

Ray: Yüzgeç zarlarını tutan sert ince kemikler.

Redox: Bir su kütlesindeki azalma ve oksidasyon potansiyeli için kullanılan kısaltma. Yüksek redox potansiyelli bir su berrak,iyi kaliteli ve yüksek düzeyde O2'e sahiptir. Düşük redox potansiyelli bir su ise düşük kalitesi ve yetersiz düzeyde O2 içerdiğini gösterir.

Reverse Osmosis: Çeşme suyunu arıtma yöntemlerinden biri.

Phosphorous (Fosfor): Fosforlu. Deniz akvaryumları için önemli trace elementlerden biridir. Genetik madde bloklarının inşasında ATP (adenosine triphosphate) oluşumuna yardım eder.

Plankton: Besin zincirindeki en ufak ve ilkel yaratıklar.

Protein Skimmer: Protein toplayıcısı, deniz akvaryumlarında, elektrik yüklü, aktive edilmiş bir köpük oluşturarak sudan atık maddeleri toplayan bir çeşit filtre.

Salt (Tuz): Anyon ve katyonların genel adı.

Saggita: Kulaktaki en büyük otolith.

Scale: Pul.

Scalpel: Cerrah balığının sırtındaki dikenler.

School (Sürü): Aynı tür veya cins balıkların grup halinde bir arada yüzmeleri.

Scute: Yayın balıklarının sert sırt pulu .

Sediment: Akvaryum tabanında biriken atıklar,yem,bitki,ölü balık, tortular.

Shaol: Aynı türden balıkların bir arada bulunması.

Shimmies: Üşüyen balıkların hareketsiz, yan yana durmaları.

Silicon (Silikon): Silisyum, deniz sistemlerindeki eser elementlerden biri.

Soft Water (Yumuşak Su): Su içersindeki çözünmüş tuz miktarının çok az olması.

Spawning: Yumurtlamak .

Species: Tür, cins.

Specific Gravity (Öz Ağırlık): Saf suya göre, bir sıvının yoğunluk oranı.

Strain: Aynı özellikteki balıklar,türdeş.

Strontium: Mercan resiflerinin büyümesi için gerekli temel elementlerden biri.

Subspecies: Alttür.

Substrate (Substrat): Akvaryum tabanında kullanılan çakıl,mercan kırığı,midye kırığı,nehir kumu. Alt tabaka,alttaş.

Substratum: Doğada tabanda bulunan maddelerin(çakıl,mercan,kum)farklı katmanları.

Swim Bladder,Air Bladder: Balığın suyun içersinde dengede durabilmesini sağlayan içinde gaz dolu olan organ.

Trace Elements (Eser Elementler): Tatlısu ve tuzlu su akvaryumlarında gerekli olan birçok elemente verilen genel isim, çok az miktarda bulunur, kalsiyum, stransiyum, iyot, ozon, kobalt, demir, bakır, selenyum.

Trickle Filter: Bölmelerde biyolojik filtrasyon malzelerinin kullanıldığı, suyun filtre malzemeleri arasından geçerken hava ile temas edip yararlı bakteriler sayesinde zehirli amonyak ve nitritin atılmasına yardım edilmesi. Bu ıslak/kuru değişim filtrelerdeki bakteri gelişimini hızlandırır.

Tubercle: Tatlısu balıklarının solugaç kapaklarında görünen küçük beyaz sivilce benzeri kabarcıklar.

Turbulence: Hızlı ve güçlü su hareketi.

Ultraviolet Sterilizer (UV): Zararlı bakteri ve mikro organizmalardan UltraViole ışığı kullanarak arıtma yöntemi.

Undergravel Filter: Tabanda oluşan pisliklerin, çakılların altındaki tabla aracılığı ile temin edilen süzme yöntemi.

Ventral Fin (Ventral Yüzgeç): Karınaltı yüzgeçi.

Ventral Surface (Karın Bölgesi) : Balığın midesinin ve üreme organlarının olduğu bölge.

Venturi: Silindirik bir yapıya sahip olan, havanın suyun içinden hızlı bir şekilde geçtiği popüler bir protein skimmer dizaynı.

VHO Lighting: Yüksek verimli floresan ışığı. Bu tip ışıklar özel balats ile kullanılır ve geniş spektrumda ışık verir.

Wet/Dry Filter (Islak Kuru Filtreler): Islak/Kuru filtre, bölmelerinde biyolojik filtrasyon malzelerinin kullanıldığı, suyun filtre malzemeleri arasından geçerken hava ile temas edip yararlı bakteriler sayesinde zehirli amonyak ve nitritin daha hızlı atılmasını sağlayan filtre tipi.

Zeolite (Zeolit): Amonyağı kendi üzerinde toplayarak akvaryumdan atılmasını sağlayan madde, sadece tatlısu akvaryumlarında kullanılır.

Kaynak: www.ballicali.com

Makale: Balık Seçimi

2008-07-08T23:39:00.000-07:00

Yeni akvaryum kuracak olan herkesin aklında ilk ''Acaba hangi balıktan almalıyım?'' sorusu geçer. Akvaryum hobisine yeni başlıyorsanız en iyi seçim blogumuzun konusu olan canlı doğuranlardır. Türkiye'de bolca bulunurlar ve fiyatları çok pahalı değildir (bazı varyeteler dışında). Karar vermeniz için bazı özelliklerine bakmanız gerek. Bu özelliklerden birkaçı: Kolay bakım, güzellik, üreme, davranış biçimleri.Kolay bakımı olsun derseniz size Molileri öneririm.Ama dikkat edin, balon moli almayın. Balon molileri size önermem.Nedenini bazı yazı dizilerimizde anlattık.Güzellik diyorsanız sizlere Lepistes, Endler's ve Kılıçkuyruk önerebilirim.Gelelim üremeye; bütün canlı doğuranlar kolay ürer fakat lepistes en kolay üreyenidir.Hem üresin hem de çabuk gelişsin derseniz size veliferaları öneririm.Davranış biçimleri sizin için önemliyse Platilere yönelmenizi öneririm.Eğer değişik varyeteler isterseniz, Gambusyaları, Lepistesleri ve Platileri öneririm.

Saygılar ve Sevgiler...
-Canlı Doğuran Kulübü-

Cam Fanustaki Kimya bölüm 3

2008-07-08T23:38:00.001-07:00

Balık artıkları, yenmemiş yemler, ve diğer tüm organik maddeler bir anda sanki bir sihir yapılmış gibi ortadan kalkmaz. Besinler balığın sindirim sistemine girer ve tam sindirilemeyen büyük kısmı dışkı olarak dışarı atılır.Bununla beraber proteinlerin sindiriminden ve balığın metabolizmasından çıkan amonyak ve karbondioksit, balığın solungaçlarından suya bırakılır.

Yem, ilaç ve gübrelerde gerekli minerallerin yanında istenmeyenler de bulunur. Düşük oranlarda toksiklik göstermezler ancak konsantrasyon artarsa zehirlenme riski ortaya çıkar. Bu artıklar mikroorganizmalar tarafından ayrıştırılır ve genellikle toksik materyallere dönüştürülür ve düzenli su değişimi gerektirir. Bu noktada doğanın zekası ve içgüdüsü devreye girer. Doğada, bu artık maddeleri ayrıştırıp doğadaki diğer canlıların kullanımına sunmaktan başka amacı olmayan yaratıklar mevcuttur. Ayrıştırma sonucu ortaya çıkan komponentlerden en önemlilerinden bir grubu azot tabanlı materyallerdir. Azotun bu dönüşüm zincirine verilen isim azot zinciri veya azot halkasıdır.

Azotlaştıran (nitrifying) bakteriler adını verdiğimiz mikroskobik canlıların doğadaki görevi azot komponentlerini ayrıştırmaktır. Yeni bir akvaryum kurduğumuzda, bu bakteri akvaryumda çok az miktarda (su ve kum ile gelen) bulunur. Bundan dolayı ilk bir kaç hafta süresince, bu bakteri miktarı kat kat artıp, artıkları işleyebilecek miktara gelinceye kadar beklenmelidir. Sağlıklı bir akvaryum için bu bakterinin kolonileşmesine ve akvaryumumuzda çoğalmasına ihtiyacımız vardır. Akvaryum literatüründe bu ilk bir kaç haftalık koloni oluşumu akvaryumunun dönüştürülmesi olarak adlandırılır. Bu işlem normal olarak 2-7 haftalık bir süreç gerektirir.

Azotu daha detaylı olarak inceleyecek olursak, azotun çok önemli iki organik molekül sınıfına, proteinler ve nükleik asitlerin yapısına etki ettiği görülür. Havada büyük miktarlarda azot gazı bulunmasına rağmen, çok az canlı bu formda azotu kullanabilir. Sadece özel bir takım bakteri, esas olarak cianobacteria (genellikle mavi-yeşil algae olarak adlandırılır) azotu alıp, azot tabanlı organik moleküllerin sentezinde kullanır. Bu bakteriler azot tamamlayıcılar olarak adlandırılır. Bunlar başka organizmalar tarafından yenir, yiyen organizmalar başka hayvanların gıdası olur ve bunlar da diğerlerinin taki tüm bu azot komponentleri tüm ekosisteme yayılıncıya kadar bu işlem devam eder.

Bu azot komponentleri serbest kaldığında (bir organizmanın ölümü veya bir parçasının kopması gibi), bunlar çürütücü bakteriler tarafından havasız ortamda işlenir, ve bu ayrıştırmanın en önemli ürünlerinden birisi amonyak gazı olur. Amonyak su ile temas ettiğinde amonyum hidroksit oluşur, bu da oldukça toksik bir materyal olup yüksek konsantrasyonlarda tahrip etkisi çok yüksektir. Anaerobik işlemin tek ürünü amonyak değildir. Çürüyecek atık fazla ve sıkışık (akvaryum kumu altında) ise, yüksek sıcaklıklarda metan gazı ve hidrojen sülfür ortaya çıkar.

Amonyak balık için çok tehlikeli bir materyaldir ve toksiklik oranı, sıcaklığa, Ph’a ve sudaki tuz oranına bağlıdır.

Sıcaklıkla birlikte daha da artabilmekte olan amonyak ani pH değişimlerinde kısa zamanda oluşarak balıklarda ani stres ve zehirlenmeye yol açar. kvaryumun düzenli su değişimlerinde eklenen yeni suyun pH değeri eğer akvaryumdakinden yüksek ise ortalama pH değerine bağlı olarak hızla amonyak açığa çıkar. Özellikle amonyak tehlikesine karşı su değişimlerinde taze suyun pH değeri ana tankın pH değeri ile eşit olması gerektiği önemle vurgulanmalıdır.

Bu yüzden yüksek pH değerli tanklarda amonyum, çok iyi bir biyolojik filtrasyon ile ya da kimyasal olarak yok edilmelidir. Organik kirliliğin akvaryumdan uzaklaştırılabilmesi için sık sık temizlenebilen mekanik ön filtre ve dip temizliği çok faydalıdır. Ayrıca bitkiler amonyumu besin olarak tüketirler ve amonyak oluşumu engellenmiş olur. Özellikle hızlı çoğalabilen Lemna Minor gibi yüzey bitkileri çok başarılı amonyum tüketicisidirler.

Bakımlı akvaryumlarda amonyum konsantrasyonu ortalama olarak tamamen zararsız olan 0,5mg/L düzeyinde kalır. Alkali düzeyi pH 7,5'in üzerine çıkmadıkça biraz daha yüksek oranlarda sakıncasızdır.

Amonyak oluşmaya başlarsa, 0,2-0,6mg/L gibi konsantrasyonlardan itibaren balıklarda oksijen yetersizliğini hatırlatan sık solunumlar başlar. Balıklarınızda havasız kalmış gibi sık soluma görürseniz amonyak zehirlenmesi olasılığını da düşünmek gereklidir.

AKVARYUMDA OKSİJEN- KARBONDİOKSİT DÖNGÜSÜ

Akvaryum içerisinde canlı hayatın sürdürülebilmesi için oksijen ve karbondioksit konsantrasyonlarının belirli limitler içerisinde tutulabilmesi gerekmektedir. Her ne kadar akvaryumlar kapalı sistemler olmasa da ve değişik şekillerde filtrasyon ve oksijenizasyon uygulansa da biyolojik dengenin yerine oturduğu bir akvaryumda oksijen-karbondioksit döngüsü kurulmuş olur.

Akvaryum içerisindeki balıklar, bitkiler, algler, bakteriler ve diğer sayılabilecek yumuşakçalar gibi canlılar birbirleri ile etkileşim içerisindedirler. Hayatın ilk şartı olan oksijenin atmosferindeki kaynağı fotosentezdir.

Fotosentez:

Fotosentez kısaca,

CO2+ H2O + ışık = C6H12O6 + H2O + O2 şeklinde özetlenebilir.

Akvaryumda fotosentezin hızı en başta CO2 konsantrasyonu ve ışık şiddeti ile ilişkilidir. Akvaryumlarda fotosentezde kullanılan CO2 nin kaynağı; balıklar ve diğer yumuşakçalar gibi canlıların solunumu ile, akvaryumlardaki aerobik bakteriler , akvaryumun havalandırılması sırasında atmosferde bulunan CO2 , bitkiler normal metabolizmaları sırasında CO2 üretirler.

CO2 nin akvaryumda tüketimi ise bitkiler ve algler tarafından gerçekleşir. İyi ışıklandırılmış ve yeterli CO2 bulunan bir akvaryumda O2 nin fotosentez hızına bağlı olarak yüksek olması beklenir. Balıklar yaşamaları için gerekli olan O2 ni bitkilerden sağlarken aynı zamanda bitkilerin kullanmaları için gerekli olan CO2 i üretmiş olurlar. Tabiatta bu denge tam olarak kurulmuştur. Ancak akvaryumda bu dengenin tam olarak kurulması (kapalı bir sistem olmadığı için) mümkün değildir. Akvaryumda CO2-O2 döngüsü işlese de sisteme dışarıdan besin ve O2 girişi olmakta ve filtrasyon yapılmaktadır.

Akvaryumdaki biyolojik dengenin işleyişinde bitkiler büyük önem taşımaktadırlar. Bitkiler yalnızca CO2-O2 dönüşümünde değil, akvaryum içerisindeki nitrojen döngüsünde de önemli rol oynarlar. Akvaryumdaki CO2-O2 döngüsünü değerlendirirken akvaryumun bitkili olup olmadığı önemlidir. Bitkilerin bulunmadığı bir akvaryumda oksijenizasyon, algler ve filtrasyona dayalı olarak gerçekleşir.

Akvaryum ortamında O2’nin tüketimi başlıca balıklar tarafından gerçekleştirilse de akvaryum ve filtre içerisinde koloni oluşturmuş olan nitrobacteriler gibi mikroorganizmalar oksijen tüketiminde önemli pay sahibidirler. Özellikle dip temizliğinin iyi ve sık yapılmadığı akvaryumlarda bozulan organik artıklar O2 nin tüketilmesinde oldukça etkili olurlar.

Yem artıkları, çürüyen bitki yaprakları ve özellikle taşların arasında kalan ölü balıklar öncelikle karbonlu bileşiklere ayrıştırılırlar.

Bu süreç sonunda oksijen düzeylerinde önemli bir düşme ve bir karbondioksit artışı gözlenir. Daha sonraki dönemde ise, oksidasyon ile parçalanan organik artıklardan oluşan amonyağın nitrit ve nitrata dönüşmesi nedeni ile ikinci bir oksijen düşüklüğü durumu ortaya çıkar. Ayrıca organik atıklar amonyak dışında metan ve hidrojen sülfür gibi maddelere dönüşümü sırasında da oksijenin tüketilmesine neden olur.

Akvaryumdaki bu organik atıklar sonucu O2 de meydana gelen düşüklüğü bazı faktörler etkilemektedir. Özellikle su sıcaklığının yüksek olması, akvaryumun küçük olması, su sirkülasyonunun yetersiz olması ve organik atıkların çürümeye yatkın olmaları, gibi durumlarında tehlikeli oksijen yetersizliği ortaya çıkabilir.

Oksijen düşüklüğü, öncelikle balıklarda solungaç hareketlerinin hızlanmasına neden olur. Balık böylelikle solungaçlarındaki gaz değişimini sağlayan kapiller yapılara daha fazla su temasını sağlamaya çalışır. Ancak oksijenin buna rağmen yetersiz kalması veya problemin uzaması durumunda balığın kalbi düşük oksijen seviyelerine uyum sağlayamaz. Kalp atış hızı azalır ve kasılma gücü zayıflar böylece solungaçlardaki kapiller yumaktaki kan akımı daha fazla azalır bir kısır döngü oluşur bu ise balığın ölümü ile sonuçlanır.

Balıkların oksijen düşüklüğüne verdikleri tepki türler arasında oldukça değişkenlik gösterir.

Genelde hızlı yüzen türler yavaş dip balıklarına göre oksijen düşüklüğüne daha hassastırlar. Aynı şekilde soğuk sularda yaşayan balıklar sıcak sularda yaşayanlara göre daha fazla oksijen ihtiyacı duyarlar. Bunun nedeni oksijenin soğuk suda çözünürlüğünün artması olarak açıklanabilir. Başka faktörde balığın büyüklüğüdür. Aynı cinsde olsa küçük balıklar düşük oksijen düzeylerine daha hassastırlar. Normal şartlarda bir akvaryumda gerekli olan oksijenin büyük kısmı mekanik olarak havalandırılması ile sağlanır.

Karbondioksit Düzeyi Ne Olmalı ?

Doğada, atmosferden gelen sudaki erimiş CO2 gazı düzeyi basınca ve sıcaklığa bağlı olarak 1-2 ppm arasında değişir. Ancak doğada atmosferin dışında başka CO2 kaynakları da vardır. Bazı bölgelerde, sedimenti çevreleyen sularda bol miktarda karbon olduğu tespit edilmiştir. Akvaryum gibi yarı kapalı sistemlerde 1-2 ppm düzeyindeki erimiş CO2 hızlı büyüyen bitkiler için yetersiz kalır. Bol bitkili bir akvaryumda optimal CO2 düzeyi 15-20 ppm veya 35-45 ppm dir. Bu konsantrasyon düzeyinde bitkiler çok çabuk büyür. Balıklar veya diğer su canlıları yüksek CO2 konsantrasyonlarından sanıldığı kadar kötü etkilenmezler. Genel olarak, bitkiler için gereğinden de fazla olan 30 ppm in altındaki konsantrasyonların canlılara olumsuz bir etkisi yoktur.

Yard. Doç. Dr. Zehra KÜÇÜKBAY

Cam Fanustaki Kimya bölüm 2

2008-07-08T23:37:00.002-07:00

TATLI SU SERTLİĞİ

Su sertliği akuaristleri iki açıdan ilgilendirir:
1) Balıklar için uygun ortamı sağlamak
2) Akvaryum pH değerini stabil hale getirmek.

İki çeşit su sertliği vardır:

I) Genel sertlik (GH)
II) Karbonat sertliği (KH)

Sık kullanılan üçüncü bir terim ise GH ve KH değerlerinin kombinasyonundan oluşan toplam sertliktir. GH ve KH değerlerini ayrı ayrı bilmek önemli olduğundan toplam sertlik değerini kullanmak yanlış yönlendirici olabilir ve kaçınılmalıdır. Suyun-sertliği, yumuşaklığı aslında tatlı su için geçerlidir, deniz suyu mineral içeriğiyle sertlik dışında kalır. Suyun kaynağına yakın yerden alınması safiyetini hazırlar, kaynağındaki su en saftır. Su denize doğru aktıkça, çözülen maddelerin karışmasıyla sertleşir.

GENEL SERTLİK

Genel sertlik sudaki kalsiyum (Ca++) ve magnezyum (Mg++) iyonlarının ölçümünden oluşur. Başka iyonlar da GH değerine katkıda bulunabilir ancak etkileri genellikle önemsizdir ve ölçümleri zordur. GH pH değerini doğrudan etkilemez ancak sert su GH ve KH arasındaki bazı etkileşimlere bağlı olarak genellikle alkalidir.

GH genellikle kalsiyum karbonatın (CaCO3) ppm, sertlik derecesi (dH) veya daha doğru bir şekilde CaCO3'ün molar konsantrasyonu cinsinden belirtilir.

1.) Alman sertlik derecesi (dH) L de 10 mg CaO dur.
ABD'de sertlik CaCO3'ün ppm derişimi olarak verilir.
0 - 4 dH, 0 - 70 ppm : çok yumuşak
4 - 8 dH, 70 - 140 ppm : yumuşak
8 - 12 dH, 140 - 210 ppm : orta sert
12 - 18 dH, 210 - 320 ppm : oldukça sert
18 - 30 dH, 320 - 530 ppm : sert

Genel sertlik biyolojik işlemler açısından oldukça önemlidir. Bir balık yada bitkinin ; "sert" yada "yumuşak" suyu tercih ettiği söylendiğinde GH'den bahsediliyordur.

Yanlış GH besinler ve artık ürünlerin hücre membranlarından geçişini etkileyecek ve yumurta fertilitesi, böbrek gibi iç organların çalışması ve büyümeyi etkileyebilecektir. Belli ölçüler içinde çoğu balık ve bitki yerel GH değerlerine adapte olabilir ancak üreme bozulabilir.

KARBONAT SERTLİĞİ

Karbonat sertliği (KH) ,sudaki bikarbonat ve karbonat iyonlarının ölçüsüdür. Nötr pH değerine sahip tatlı su akvaryumlarında bikarbonat iyonları çoğunluktadır, deniz akvaryumlarında ise karbonat önemli rol oynar.

TATLISU SERTLİĞİNİ AYARLAMAK:

Yerel suyunuz istediğiniz balık ve bitkiler için fazla sertse yumuşatılabilir. Bunu yapmanın pek çok yolu vardır , fakat bunlardan bazıları akvaryum kullanımı için daha uygundur.

En iyisi (ve tabiiki en pahalısı) ters ozmoz (RO) deiyonizer kullanmak ve elde edilen suyu (GH=0) musluk suyuyla karıştırıp arzu edilen GH'ye ulaşmaktır.

Ticari su yumuşatıcı reçine "yastıkları" küçük hacimli işler için kullanılabilir fakat büyük miktardaki sular için etkin değildir. Sistem iyon değişim prensibini kullanır. Buna göre, kalsiyum ve magnezyum iyonları sodyum iyonlarıyla yer değiştirir ve akvaryumda fazla sodyum istenilen bir şey değildir.

Yerel GH değeri çok düşükse, kalsiyum sülfat ve veya magnezyum sülfat kullanarak yükseltilebilir. Bunun dezavantajı, suya sülfatları eklemektir, dolayısıyla dikkatli olunmalıdır. Kalsiyum karbonat kullanılabilir ancak bu da KH değerini de yükseltecektir. İstenen sonucu elde etmek için çeşitli kombinasyonlar kullanılabilir. Karbonat sertliği suyu kaynatarak ( en küçük akvaryumlar dışında pratik olmayan bir çözüm - akvaryuma dökmeden soğumasını bekleyin-) azaltılabilir.

Karbonat sertliği sodyum bikarbonat katarak kolayca yükseltilebilir. Kalsiyum karbonat KH ve GH'yi eşit olarak artıracaktır.

Her 50 litre su için bir çay kaşığı (yaklaşık 6 gram) sodyum bikarbonat (NaHCO3) KH değerini 4 derece artıracak ve genel sertliği artırmayacaktır.

Aynı miktar suya 2 çay kaşığı kalsiyum karbonat eklenmesi KH ve GH değerini 4 derece artıracaktır. Bunların farklı oranlarını kullanarak balık ve bitki için doğru KH/GH dengesi elde edilebilir.

Suyun sertliği, ozmotik basınçla doğrudan ilişkilidir; dolayısıyla suda yaşayan her türlü canlının hücresel faaliyetini de doğrudan etkiler. Genel olarak akvaryum balıkları için uygun sertlik derecesi 5° -15° GH arası değerlerdir.

Akvaryum Ekosistemi ve Nitrojen Döngüsü

Akvaryum kirliliğinin en önemli etkeni olarak, proteinlerin ve yeme eklenmiş serbest amino asitlerin yıkımından çıkan nitrojen bileşikleridir. Besinler balığın sindirim sistemine girer, tam sindirilmeyen büyük kısmı dışkı olarak dışarı çıkar. Bu kısım, yenmeyen yemler ile beraber çürütücü bakteriler tarafından havasız ortamda(havaya gerek kalmadan-Anaerobik) ayrıştırılır ve çeşitli işlemler sonucu Amonyağa dönüştürülür. Buraya kadar olan işlemin benzeri balığın vücudunda gerçekleşir. Proteinlerin sindiriminden ve metabolizmasından çıkan Amonyak, balığın solungaçlarından suya bırakılır.

Balıklar ve aşağı sınıf canlılarda atık amonyak şeklinde, sürüngenler ve kuşlarda ürik asite dönüştürüldükten sonra, memelilerde ise ek bir işlem ile üre’ye dönüştürülerek atılır.

Amonyak çok zehirli bir maddedir. Yeterli oksijenli ortamda gelişebilen bir kısım bakteriler tarafından okside edilerek, Nitrit’e dönüştürülür. Amonyak kadar olmasa da, nitrit de zehirlidir. Bol oksijenli ortamda bazı bakteriler bu nitriti, Nitrata okside edebilir. Nitrat çok daha az zararlı olup, ancak ortamda fazla birikmesi zehirlenmeye yol açar.

Yosunlar da bitki olduklarından, nitrat artışı ile yosunlanmada da artış görülecektir. Yosunlanmadaki diğer önemli madde Fosfat’tır. Bitkiler de fosfat tüketir ama bu konuda yosunlarla yarışamaz. Yosunların gelişimi ise fosfatın verilmesi ile kat kat artar. Bu yüzdendir ki kullandığınız yemler ve gübreler fosfattan arınmış olmalı. Yoksa kısa sürede akvaryumun suyu yemyeşil ve mat olacaktır.

Yeni bir akvaryumun ilk bir kaç haftası biyolojik dengenin sağlanması açısından çok önemlidir. Balık alıp akvaryumumuza koymayı düşünmeden önce, onlar için uygun bir ev hazırlamalıyız. Bir akvaryum yaşayan minyatür bir dünyadır, ve bunun için bu kapalı küçük dünyanın ev sahipliği yaptığı tüm canlıların sağlıklı yaşayabilmesi için gerekli tüm biyolojik dengeleri içermesi gerekir.

Devam edecek

Cam Fanustaki Kimya bölüm 1

2008-07-08T23:37:00.001-07:00

Arkadaşlar Merhaba,

İnternet üzerinde akvaryum ile ilgili değişik bilgiler ararken aşağıda görülen makaleyi buldum. Yazı bir seminer için basit ve herkesin anlayabileceği bir dille yazılmış. Hazırlayan İnönü Üniversitesinden Yard. Doç. Dr. Zehra KÜÇÜKBAY. Dün kendisinden yazısını Forum'da yayımlamak için izin istedim. Zehra Hanım nezaket örneği göstererek bu bilgiyi Forum'da yayımlamama müsade etti.

Kendisine teşekkür ediyorum.

Cam Fanustaki Kimya

Akvaryum Suyu

Su olmadan akvaryum olmaz. Beslenecek hayvanın, barınma ve yaşamasını sağlayan suyun bulunması gerekir.
İnsanlara, havanın gerekliliği gibi, su da, burada yaşayan hayvanların ihtiyacı olan oksijeni içerir, onların vücutlarını destekler, bitkilerin köklerini tutar.
Suda yaşayan balıklar, su içer, tuz bırakır veya su bırakıp tuz alır, bu balığın tatlı su veya deniz balığı olmasına göre değişir. Dünyanın yüzde yetmişini su kaplar. Daha çok tuzlu su (denizlerde) bulunurken, ırmaklarda ve göllerde de tatlı su vardır ki, bu tüm miktarın yüzde üçünü teşkil eder; bunun yüzde 75'i buz şeklindedir, kutuplardadır. Akvaryumlarda tatlı su olsun, deniz suyu olsun, bir takım işlemleri gerektirir, rasgele doldurmakla olmaz; aksi halde kirli su balıklara, canlılara zarar verebilir.

Su Nedir?
Su genellikle H2O formülüyle ifade edildiği gibi iki molekül hidrojen ve bir molekül oksijenden meydana gelmiştir, bazen içerisinde sodyum klorür (NaCl) bulundurur. Ama, suyun içerisinde pek çok ufak canlılar ve mineraller de vardır. Bunları bilmeden, çeşitli ülkelerden iklimlerden gelen balık ve öteki canlılara bunların etkilerini anlamadan işe başlamak olmaz. Dünyada, daha çok tuzlu su denizlerde bulunur. Deniz, içerdiği tuzla oldukça dengeli bir ortamdır; tuz oranı, yer yer değişiklik gösterir. Tatlı su ise azınlıktadır. Balık beslerken, denizden gelenlerin beslenmesinde deniz suyunun göz önünde bulundurulmasını düşünürken, tatlı su seçiminde de bir takım özelliklerin düşünülmesi gerekir.

TAZE, TATLI SUYUN ELDE EDİLMESİ

Denizlerden, güneşin etkileriyle uçan su buharları atmosferde birikir, bu esnada tuz ve öteki kimyasal maddeler denizde kalır. Atmosferde yoğunlaşan bulutlar giderek daha da yoğunlaşıp yağmur olarak yere düşer. Saf, taze, tatlı su olan yağmur suyu atmosferden ve düştüğü topraktan etkilenebilir. Bu süreç boyunca geçtiği topraklardan bir takım kirleticileri alan su denize varıncaya kadar değişikliğe uğrar; mineraller, endüstriyel atıklar, ayrışan bitkiler suyu kirletir.

Su ve suyun konukları, suda yaşayan hayvanlar, canlılar

Akvaryumda beslenen hayvanlara, çıktıkları ortamın suyuna benzer su vermek en akıllı hareket olur. Deniz canlılarının aksine, tatlı suda yaşayanlar arasında çok büyük ayrıcalıklar izlenir. Dağ çağlayanları serindir ve hızlı akan bu çağlayanların oksijence zengin oldukları bilinir. Bu sularda, kayalardan süzülüp gelen bir takım minerallere rastlanır, sular saf olsa da, yer altı dehlizlerine ve ısı katmanlarına rastlayınca asit etkisi kazanır. Bu sularda Danios tipi balıkları izleriz.

Tropikal, çaylar, ırmaklar ve göller

Tropik ormanları katedip, akan ırmaklar genellikle yumuşak ve asitli sular içerir. Daha yavaş akan bu sular dağ çağlayanlarına göre daha az oksijenlidirler. Tropikal balıklardan, akvaryuma alınanların çoğu, işte bu sulardan gelir, bunlar arasında Barb grubu da dahildir. Characins'ler , Cihlid'ler, Rasbora'lar yine bu sınıftan hayvanlardır. Orta Amerika'nın ormansız bölgelerinden akan sular yine ağır akarlar, suları sert ve alkali özelliklidir. Bu sularda yavru doğuranlar, örneğin Svvordtail, Molly ve Platy yaşar.

Mevsimlik tropikal ırmaklar

Göllerin ve ufak ırmakların pek çoğu, her yıl kurur; muson yağmurlarıyla ancak canlanır, kabarırlar. Bunların koşullarında çok önemli değişiklikler izlenebilir. Bu değişiklikler, akarsu yatağının bileşimine göre yumuşak ve asitli olabilir; bazen de buharlaşmayla giderek sertleşir. Bu sular genelde çok yavaş hareket eder, durgundur ve oksijen içeriği zayıftır. Mevsimlik balıklar daha çok Killifish denilen türlerdir, bunlar aşılanan yumurtalarını çamurlara gömer ve suların kabarmasıyla da üreyip yüzmeye başlarlar, mevsimlik kuraklığa aldırmazlar.

Göller
Afrika'nın Rift Vadisindeki büyük göller su toplayan göllerdir; sadece buharlaşmayla su kaçağı olabilir. Burada su çok serttir ve "baziktir" Oksijen içeriği rüzgârla ve dalga hareketiyle zenginleşir. Bu sularda Cichlid türü balık bulunur.

Her iki suya uygun türler

Denize yakın ırmaklarda yaşayan balıklar, bir yandan tatlı suda yaşarlarken, zaman zaman karışan her iki suya da kendilerini adapte ederler. Bu hareketli suların oksijen içeriği fazla olabilir; ayrıca sertlik derecesi artabilir, alkali oranı yükselebilir. İşte bu suların balıkları tuzlu suda ve az tuzlu suda yaşayabilirler. Bu suların türleri arasında Monos ve bir kısım Möllies vardır.

Denize özgü balıklar

Denizlerde tuzluluk oranları genelde fazla ayrıcalık göstermez. Örneğin Hint Okyanusunun suyu ile Kızıl Deniz arasında çok az tuzluluk farkı vardır. Bu sularda yaşayan balıkların büyük bir kısmı mercan kayalıkları arasında barınırlar. Buranın balıkları derin sulardakilere göre, akvaryumlara daha uygundurlar.

MERCAN TAŞLARI-KAYALARI

Alkali nitelikli olan deniz suyu, kalsiyum depolayan hayvanların parçalanmasıyla meydana gelen mercan kayalıklarının, etrafındaki deniz suyundan etkilenmediği görülmektedir, ve bu sular sığ olduklarından sıcaktır da. Süzücü anemonlar ve tüp solucanlar vasıtasıyla olduğu kadar, dalga hareketiyle temizlenen bu sular berraktır, bu suların Amphiprion ve Chaetodon gibi açık renkli balıkları diğer balıklar arasında çok görülür, akvaryumların da sevimli balıkları arasındadır.

Su kaynakları

Doğal su ile akvaryum beslemek önerilse bile, günümüzde akvaryumcuların, yerinde, bulabildikleri sudan yararlandıkları bir gerçektir. Çünkü kent yaşamında doğal kaynaklardan su taşımak, ne kolaydır ne de ekonomik.

Taze yağmur suyu kullanılması

Büyük akvaryumları yağmur suyuyla beslemek kolay olmaz. Yağmur sularının da atmosferde endüstriyel atıklarla kirlenmiş olmaları olasılığı vardır. Ufak akvaryumları bir miktar yağmur suyuyla doldurmak olanaklıdır, ayrıca sert suların yağmur suyuyla yumuşatılması olanağı da böylece vardır

İlk düşen yağmur sularının toplanmaması, bir süre yağıştan sonra su biriktirilmesi lazımdır.

Ayrıca yağmurun, kirlenmemiş, zehir etkisi almamış, metalik etki vermeyen, borulardan zarar görmemiş, yağlı boyadan kirlenmemiş olmasına dikkat edilmelidir.

Şehir suyundan yararlanma

Şehir suyunu bir takım işlemlerden geçirip akvaryumda kullanabilirsiniz. Katkıların bir kısmı balıkları zehirliyebilirse bile, bunları bertaraf edebilirsiniz.

Musluktan su almadan önce birkaç dakika suyu akıtıp bakır ve diğer zararlı metal etkilerini gideriniz.

Klor etkisinin giderilmesi için suyun asgari 12 saat kadar dinlendirilmesi gerekir. Bakır ve çinko gibi ağır metal etkilerinin giderilmesi için akvaryum malzemesi satıcılarından hazır tabletler alıp kullanabilirsiniz.

Deniz suyu kaynakları

Deniz suyunu kullanırken temiz, endüstriyel ve kent atıklarıyla kirlenmemiş olması gerekir. Doğal deniz suyunun yararından çok, zararlı mikropları olduğundan "sea-miks" denilen sentetik suyun hazırlanması gerekir.

"Sea-miks" sentetik deniz suyunun hazırlanması, kullanılması

Yapay deniz suyu akvaryum malzemesi satıcılarında bulunur; doğal deniz suyuna çok yakındır ve balıklar için çok uygundur. Paketteki "sea-miks" miktarını belirli ölçek akvaryuma kullanmanız gerekir. Karışımı kullanınca suyun yoğunluğunu ölçüp birkaç saat havalandırın, yine ölçün ondan sonra balıkları akvaryuma bırakın

Akvaryum suyunun niteliği

Suyun saf, temiz dengeli olarak sağlanıp, böylece devam ettirilmesi önem taşır. Bunu temin etmek için iyi bir süzme sistemiyle uyumlu bir değişme düzeninin (su değişme) yapılması lazımdır. Şehir suyuyla akvaryumda başarı sağlamak için suyun denenmesinde, kimyasal ayarlamanın yapılmasında bilgili olmak gerekir.

Suyun asit ve baz özelliği

Ph, bir çözeltinin asitlik veya bazlık değerlerinin ölçüsüdür. pH 0 ile 14 arasında bir değer skalasında ölçülür, özel durumlarda pH değeri bu değerleri aşabilir, ama bu nadir ve akvaryum hobisi ile ilgili olmayan bir durumdur. Ph, Hidrojen iyon konsantrasyonunun negatif logaritma değeridir : pH = -log[H+].

Suyun pH değeri, sudaki hidrojen iyonları [H+] konsantrasyonunun, hidroksit iyonları [OH-] konsantrasyonuna oranıyla belirlenir. Eğer H+ iyonları, OH- iyonlarından fazla ise, su ASİDİK'tir ( pH 7'den küçüktür ). Eğer OH- iyonları, H+ iyonlarından fazla ise, su BAZİK'tir ( pH 7'den büyüktür ). Eğer OH- ve H+ iyonları birbirlerine eşit miktarda ise su NÖTRAL'dir ( pH 7 değerindedir ).

Ph, akvaryumculuktaki en önemli ölçümlerden biridir. Balıkların doğada bulundukları ortamlardaki pH değerlerine yakın değerlere sahip akvaryumlarda yetiştirilmesi, çok önemlidir. Akvaryum canlıları için uygun pH değerleri, genellikle pH 6.0 - pH 9.5 arasındadır. Ph 4.0 - 10.0 aralığının dışında canlı türlerinin çok büyük bölümünün yaşaması mümkün değildir.

Doğal olarak her balık türüne uygun olan pH değeri farklıdır; ancak genellikle aynı coğrafyada yaşayan balık türlerinin gerektirdikleri pH değerleri birbirlerine benzer.

Sudaki hızlı pH değişimleri tehlikelidir! Çoğu zaman, suyun mutlak pH derecesinden çok, pH'ın dengede sabit tutulması önemlidir. Çünkü balıklar, bitkiler ve mikroorganizmalar, ani pH değişimlerinden son derece olumsuz etkilenirler. Suyun pH derecesinin dengede tutulmasında bikarbonat sertliği önemli rol oynar.

Genel olarak, suyun bikarbonat sertliği yükseldikçe pH da yükselir ve daha kolay dengede tutulur.

Ph ve Karbondioksit

Bir akvaryumda pH değerini etkileyen en önemli madde karbondioksittir . Suda ne kadar çok karbondioksit varsa pH da o kadar düşer. Gündüzleri bitkiler fotosentez sırasında karbondioksit alır oksijen verirler. Bu yüzden de bitkili akvaryumlarda pH derecesi, sabah ışık ilk açıldığında en düşük noktasındayken akşam ışığın kapanmasına yakın en yüksek noktasına ulaşır.

Devam Edecek

Akvaryum Kurulumu

2008-07-08T23:36:00.002-07:00

Akvaryum kurulumunda en önemli şey bunun uzun bir süreç olduğunu bilmektir. Akvaryuma malzemeleri yerleştirip suyu doldurmak akvaryum kurmak değildir. Genelde yapılan hata suyu doldurduktan sonra akvaryum kuruldu demektir. Hatta birçok akvaryumcu size akvaryumla aynı anda balık da satarlar. Bu balıklar siz akvaryuma koyduktan sonra 12 saat ile 1 hafta sonra ölürler. Bu da ben neyi yanlış yaptım sorusunu akla getirir.

Öncelikle yapılması gereken hangi tür balığın besleneceğine karar vermektir. Bu akvaryum ve malzeme seçimini yapmamız için gerekli bir bilgidir. Birçok balık türü için beslenilebilecek en az akvaryum ölçüleri bellidir. Mesela Malawi Çiklitlerinde tek tür için en az 200ltlik bir akvaryum gerekmektedir. Tür ve bölge seçiminde dikkat edilmesi gereken bir diğer nokta da türlerin istekleri ve birbirlerine uyumluluğudur. Bu konuyu başka bir yazıda detaylandırmak daha iyi olacaktır.

Beslenecek türün seçiminden sonra ihtiyacımız olan akvaryumu almamız uygun olacaktır. Bu noktada yapılan bir hata da ihtiyaç duyulan en küçük akvaryumu almaktır. Bu hem ilerisi için sorun teşkil eder hemde küçük akvaryumun bakımı büyük akvaryuma göre her zaman daha zordur. Büyük akvaryum ilk bakışta biraz masraflı gibi görünsede uzun vadede çok daha uygun olacaktır.

Akvaryumu aldıktan sonra ihtiyacımız olan temel malzemelere geçelim. Akvaryum için en temel malzeme filtredir. Filtre seçimi hem şu an hemde ilerisi için çok önemlidir. Filtre 1 saat içinde akvaryumun hacminin 2 ile 5 katı arasında suyu filtre edebilmelidir. Genelde iç filtrenin yeterli olacağı düşünülür. Ama iç filtreler aslında mekanik temizlik için yapılmış ürünlerdir. Hem suyu hareketlendirir hem de suyu mekanik olarak temizlerler. Su içinde kalın pisliklerin yüzmesini ve göze batmalarını engellerler. Bunun yanında biyolojik filtrasyon yapsalar da bu yeterli değildir. Şelale tipi filtreler ise 80ltye kadar olan akvaryumlar için yeterli gibidirler. Dış filtreler ise filtrasyon konusunda çok başarılıdırlar. Hem kullanımları hem de temizlikleri iyidir ve bir çok akvaryum için yeterlidirler. Aslında en iyi filtrasyon sistemi sumplardır. Fakat hem maliyeti hem de geniş yer ihtiyacı nedeniyle pek kullanışlı değillerdir.

Her ne kadar dış filtre yeterli olsa da akvaryuma 1 iç filtre eklemekte fayda vardır. İç filtre hem su içinde yeterli akıntıyı oluşturacak hem de mekanik filtrasyonla dış filtreye yardımcı olacaktır.

Filtremizi seçtikten sonra sıra filtre malzemelerini seçmeye geldi. Temel malzemeler elyaf, sünger ve seramik borulardır. Bu malzemeler dışındaki malzemeler balık seçimine göre belirlenir. Düşük pH isteyen balıklar için torf(turba), yüksek pH isteyen balıklar için mercan kırığı gibi malzemeler almak gerekir. Aktif karbon(kömür) ise sadece akvaryumda kimyasal kullanılması gerekn durumlar oluştuktan sonra filtreye yerleştirilmesi gereken bir malzemedir. Sürekli olarak filtrede bulunması gerekmeyen bir malzemedir.

Bu malzemeler filtre içine su akış yönüne göre yerlerştirilir. Suyun filtreye girdiği yönde ilk önce seramik borularla karşılaşması gerekir. Seramik borular buradaki görevi suyun filtre içinde her yöne doğru hareket etmesini sağlamaktır. Seramik borulardan sonra sünger koyulması iyi olacaktır. Bu sünger hem kalın pislikleri tutacak hemde bakterilere yaşama alanı sağlayacaktır. Süngerden sonra ihtiyaca göre torf veya mercan kırığı koymak iyi olacaktır. Bu malzemelerden sonra en sona elyaf koymak daha ince pisliklerin tekrar akvaryuma gitmesini engelleyecektir. Ayrıca elyaf bakterilere de yerleşme imkanı sağlar.

Filtremizi ve malzemelerini belirledikten sonra sırada ısıtıcı seçimi vardır. Isıtıcı seçiminde genelde 1 lt'ye 1 watt güç gelecek şekilde seçim yapılır. Akvaryum hacmi büyüdükçe ısıtıcının gücünü büyütmek yerine daha fazla ısıtıcı kullanmak daha iyi olacaktır. Bunun sebebi bir ısıtıcıyla ısıtılan akvaryumlarda ısıtıcıya en uzak nokta ile ısıtıcı çevresi arasındaki ısı farkının fazla olmasıdır. Isıtma birimi çoğaldıkça ısı farkları daha az olazaktır. Bu insanlar için ve sıcakkanlı canlılar için fazla birşey ifade etmese de balıklar gibi soğukkanlı canlılar için çok önemlidir.

Akvaryumlarda genelde kulanılan bir diğer malzeme ise hava motorudur. Hava motorları suya O2 kazandırmak için kullanılırlar. Aslında su içine verdikleri havanın çok az bir kısmı suya karışır ama bu hava su yüzeyine çıkarken su yüzeyinde bir hareket yaratır. Bu hareket suyun havalanmasını sağlar.

Şu anda akvaryum kurulumda gerekli olan temel bileşenleri seçmiş bulunuyoruz. Şu anda seçtiğimiz malzemelerle akvaryumumuz balık beslenebilecek duruma geldi. Sırada hem görsel olarak hem de balıkların daha rahat edebilmeleri için gerekli malzemeler var. Yine en baştaki balık seçimimize geri dönmemiz gerekiyor. Besleyeceğimiz balıklara göre kum, bitki ve dekorasyon malzemeleri seçimi yapacağız.

Kum ve taban malzemesi seçimi beslenecek balık ve bitki türüne göre yapılır. Burda temel olan ölçüt kumun yüksekliği, kum tanelerinin kalınlığı, kumun su üzerindeki etkileri ve balıkların kum ile olan ilişkileridir. Bitki dikilecek akvaryumlarda en az kum yüksekliği 5cm olmalıdır. Bu yükseklik bir çok bitki türü için yeterli bir seviyedir. Bazı özel türler için daha fazla kum yüksekliği gerekebilir. Kum tanelerinin kalınlığı ise ne çok ince ne de çok kalın olmalıdır. Akvaryumcularda bir çok kalınlıkta kum bulunsa da orta kalınlıktaki kumları seçmek önemlidir. Kumun su üzerindeki etkileri çok önemlidir. Mercan kırığı ve midye kırığı suyun pH'ını yükseltip suyu sertleştireceği için sadece sert su isteyen balıkların akvaryumlarında kullanılması önerilir. Quartz kum ve lav kırığı suya etki etmez, bu nedenle düşük pH veya nötr su isteyen blaıkların akvaryumlarında kullanılır. Dere kumu ise genelde bitki veya yoğun bitkili akvaryumlarda tercih edilen bir malzemedir. Deniz kumu ise tatlısu akvaryumlarında önerilmez. Bitkili akvaryumlarda kumun altına gübreli taban malzemeleri eklemek bitkiler açısından faydalı olacaktır.

Kum seçiminde bir diğer dikkat edilmesi gereken nokta ise balıkların kum ile olan ilişkileridir. Bazı balık türleri akvaryum kumunu kazmayı severler, bazıları ise kumla hiç ilgilenmezler. Kum kazan veya kuma saklanan türler için çok ince veya çok kalın olmayan kumlar seçmek daha iyidir. Aslında temel olarak çok kalın kumlar arasında biriken pislikler filtreler tarafından alınamaz ve orda çürümeye başlarlar. Dip çekimi de bu pisliklerin tam olarak temizleyemez. Bu oluşan çürüme, akvaryumda nitrat gibi zararlı maddelerin daha fazla oluşmasına neden olur.

Kum seçiminde diğer nokta ise kumun rengidir. Bu göz zevkiyle bağlantılıdır. Ama tamamen göz zevkine göre seçim yapılması yanlıştır. Bu kısımda en önemli nokta kum renginin çok açık ve parlak olmamasıdır. Parlak zemin balıkları rahatsız edecek ve hastalıklara daha kolay yakalanmalarına neden olacaktır. Bu parlaklık dışındaki renk seçimleri tamamen görsel zevke kalmıştır.

Dekorasyon malzemelerinde seçim balık seçimiyle birebir ilişkilidir. Mesela üreme davranışları dekorasyon malzemeleri seçiminde etkilidir. Tanganyika Gölü çiklitlerinden olan Brevis çiklitleri boş salyangoz kabukları içine yumurtlar. Ağızda yumurta tutan Malawi türleri genelde yumurtaları ağızlarına aldıklarında bir mağaraya saklanma ihtiyacı duyarlar. Bazı çiklit türleri ise düz bir kayaya, bir mağaranın duvarına veya bitkilerin yapraklarına yumurta bırakarak bunları orda korurlar.

Genelde kayalar yüksek pH isteyen balıkların bulunduğu akvaryumlar ihtiyaç duyulan malzemelerdir. Hem suyu sertleştirip hem de balıkların üremeleri için uygun ortam sağlarlar. Kütükler ise düşük pH isteyen balıkların akvaryumlarında kullanılırlar. Bitki akvaryumları için de güzel aksesuarlardır. Ayrıca kütükler az da olsa pH'ın düşmesini sağlarlar.

Her türlü akvaryumda bitki kullanılabilir. Önemli olan hangi bitkinin kullanılacağıdır. Özellikle bitkilerle iyi geçinmeyen çiklit türlerinde kalın yapraklı ve dayanıklı bitki türleri kullanılır. Mesela anubias türleri bu tür balıklar için uygundur. Bitkilerle iyi geçinen türler için her türlü bitki kullanılabilir. Mesela lepistesler için yüzey bitkileri veya çalı benzeri bitkiler kullanmak iyi olur. Bu tarz bitkiler yavruların saklanması için ortam oluştururlar. Böylece yavrular kendilerini diğer balıklardan saklama şansına sahip olurlar. Yapay bitkiler yerine canlı bitkiler kullanmak akvaryum açısından çok faydalıdır. Yapay bitkiler sadece dekoratif bir görüntü sergilerler ama doğal bitkiler akvaryumunuzu kapalı bir ekosisteme dönüştürürler. Balık pislikleri ve yem artıklarından dolayı akvaryumda oluşan Nitrat ve Fosfat gibi maddeleri canlı bitkiler kullanarak akvaryumun daha sağlıklı olmalarını sağlarlar. Ayırca köklerinde barındırdıkları yararlı bakteriler nedeniyle akvaryuma daha da faydalı olurlar.

Aydınlatma seçimi bir diğer önemli konudur. Sadece balıkların olduğu akvaryumlarda ışık çok önemli değildir. Sadece gece ve gündüzü ayırt etmelerine yetecek kadar bir ışıklandırma yeterli olacaktır. Bitkili akvaryumlarda ise akvaryumda bulunan bitkiler göz önüne alınarak onların ihtiyaçları yönünde bir aydınlatma seçilmelidir.

Akvaryuma yeni balık alma...

2008-07-08T23:36:00.001-07:00

Arkadaşlar; akvaryuma yeni balık alındığında, suya koymadan önce, balığın suyun ısısına ve pH'ına adapte olabilmesi için öncelikle yapılması gerekenler vardır.

Poşet akvaryumun içinede 5-10 dk. bekletilmeli, poşet içindeki ısı ile akvaryumun ısısı aynı olmalıdır.

Akvaryum suyundan bir miktar poşetin içine alınıp, balık akvaryum suyunun şartlarına alıştırılmalıdır.

Daha sonra balık güvenle akvaryuma salınabilir.

Yeni başlayanlar için pratik bilgiler... bölüm 4

2008-07-08T23:34:00.000-07:00

Akvaryum hobisine yeni başlayanların dikkat etmeleri gereken diğer noktalar şunlardır:

1. Akvaryumun suyunu komple değiştirmeyin, düzenli periyotlarda su değişimleri yapın. Su aşırı şekilde kirlenmemişse, salgın bir hastalık oluşmamışsa suyu komple değiştirmekten kaçının. Zaten düzenli su değişimleri ile birçok olumsuz durumu da gidermiş olursunuz. Düzenli su değişimleri şu şekilde yapılır: Haftada 1-2 kez, dipten bir hortum vasıtasıyla %20-30 oranında su çekilir. Eksilen suyun yerine, yine akvaryumdaki suyla aynı ısıda, balıklarınızın istediği kimyasal özelliklerde su eklenir. Suyun dipten çekilmesinin sebepleri de şunlardır: Dışkılar ve artık yemler sonucu oluşan bazı maddeler suyun dibinde birikir. Bu maddeler, ileri vadede balıklarınızın sağlığını bozabilir. Bu yüzden düzenli aralıklarla dipten su çekip yenisini eklemek, bu olumsuz durumu ortadan kaldırmanızı sağlayacaktır.

2. Akvaryumunuzu, direkt güneş ışığı almayan biryere yerleştirin. Bir akvaryumun güneş ışığı alması demek; ısıda değişimlerin oluşması, istenmeyen ve özellikle akvaryumdaki bitkileri bozan alglerin (su yosunları) oluşması ve suyun bozulması demektir.

3. Akvaryumunuza gerekmediği sürece ellerinizi sokmayın. Ellerinizi gerekli gereksiz akvaryuma sokarsanız hem suya mikrop bulaştırabilirsiniz, hem de balıklarınızı strese sokarsınız. Stres ise sağlığı bozan en önemli faktördür.

4. Akvaryumunuzda kullanacağınız malzemelerin kaliteli olmasına özen gösterin. Tank, ısıtıcı-termostat, filtre, hava motoru, süzgeç, yemler, ilaçlar, kısacası kullanacağınız bütün malzeme kaliteli olmalıdır. Ekonomik açıdan ucuz malzemelere yönelmektense, biraz daha pahalı olan ama çok daha kaliteli malzemeler kullanmak uzun vadede çok daha ekonomik hale gelecektir. Çünkü akvaryum bir ekosistemdir. Ekosistemdeki en küçük bir arıza, büyük sorunları da beraberinde getirebilir. Bu yüzden kaliteli ürünler kullanılmalıdır. Özellikle çabuk tüketilen akvaryum malzemelerinin (yem, ilaç gibi) son kullanma tarihlerine dikkat edin.

5. Akvaryumun bulunduğu odada kesinlikle sigara içmeyin, başkalarının da sigara içmesine asla izin vermeyin. Sigara insanlar için olduğu kadar diğer canlılar için de öldürücüdür. Yine akvaryumun bulunduğu odada mümkün olduğunca oda spreyleri, gaz halinde kullanılan böcek ilaçlarından kullanmamaya dikkat edin. Birçok balık türü, kimyasal maddelere karşı hassastırlar.

6. Doğadan alıp akvaryumunuza taşıma istediğiniz çeşitli malzemeleri (canlı yem, bitki, çakıl, kum, kütük, kaya gibi) mutlaka dezenfekte ettikten sonra kullanın. Bu konuyla ilgili olarak akvaryum hobisi ile ilgili çeşitli yayınlara ve web sitelerine başvurabilirsiniz.

7. Unutmayın ki akvaryum hobisinde en önemli nokta canlılarınızın sağlığıdır. Sırf kendi zevkleriniz için balıklarınızı rahatsız edebilecek bir dekor uygulamayın. Unutmayın ki akvaryumdaki canlıların sağlığını bozan ana unsur strestir.

8. Yeteri kadar deneyim kazanmadan kimyasalları kesinlikle kullanmayın. İlla da kullanmak gerekiyorsa mutlaka deneyimli bir hobiciye danışın.

9. Son olarak; işini layıkıyla yapan akvaryumculara ve bu işe gönül vermiş hobicilere danışın. Size mutlaka yardım edeceklerdir. Bunların dışında akvaryumla ilgili web sitelerini ziyaret edin, forumlara katılın, akvaryumla ilgili yayınları takip edin.

Kolay gelsin, sağlıklı akvaryumlar dilerim...

Saygılarımla...

Yeni başlayanlar için pratik bilgiler... bölüm 3

2008-07-08T23:33:00.002-07:00

Dekorasyon:

Daha önce de anlatıldığı gibi akvaryumunuzu şekillendirmeniz yalnızca sizin hayal gücünüzle sınırlıdır. Doğayı mümkün olduğunca taklit etmelisiniz. Balıklarınız da kendilerini tıpkı doğada yaşıyormuş gibi hissetmelidirler. Kaya, çakıl taşları, kütük ile akvaryumunuza dekor oluşturabilirsiniz. Dekor konusunda yine balıklarınızın ihtiyaçlarına göre hareket etmeniz gerekir. Bazı balıklar kayalıklardan ve sudaki oyuklardan hoşlanırlar, buralara yuva yaparlar. Bazıları da bol bitkili akvaryumlarda mutlu olurlar. Dekor malzemeleri, balıklarınızın üremelerine kadar etkili olabilir. Bazı balıklar bitkilere zarar verirler, bu durumda akvaryumun dekorunu kayalarla ve kütüklerle yapmak gerekebilir veya sert yapraklı su bitkileri kullanılabilir. Aslında dekorasyon insana göre değil, akvaryumdaki canlının ihtiyacına göre olmalıdır.

Düzen-bakım:

Akvaryumunuz ve içindeki canlılar sürekli olarak bakım ve ilgi isterler. Hassas dengeler üzerinde kurulu olan su altı dünyasında sağlık konusu çok önemlidir. Çok önemli bir durum olmadığı sürece hergün aynı saatte yem vermelisiniz, aynı saatte aynı şeyleri yapmalısınız. Düzen değiştiği taktirde akvaryumdaki canlılar -özellikle balıklar- strese girerler ve stres unsuru hastalıklara zemin hazırlayan başlıca unsurdur.

Balık seçimi:

Akvaryumcudan veya bir arkadaşınızdan balık alırken şunlara dikkat etmelisiniz:

Sağlık:

Balık sağlıklı olmalıdır. Renkleri düzgün, yüzgeçleri parçalanmamış, çok zayıf yada çok şişman olmayan balıkları tercih edin. Mümkünse balığı almadan önce yem yemesini seyredin. Sağlıklı bir balık, yemi reddetmez. Ayrıca sağlıklı balık hareketlidir. Özellikle akvaryumun taban kısmında hareketsiz duran, sağlıksız görünen balıkları almayın. Hastalıklarla ilgili kaynakları okuyun ki sağlıksız balığı diğerlerinden ayırt edebilesiniz. Bir de balığın uzuvları eksik olmamalıdır.

Sağlık konusunda üzerinde önemle durulması gereken bir diğer nokta da karantina akvaryumudur. 10-20 litrelik küçük bir tank bu işi görebilir. Yeni alınan bir balık, direkt olarak akvaryuma konmamalıdır. Karantina akvaryumunda 1 hafta gözlenmeli, herhangi bir olumsuz gözlem yoksa bundan sonra ana akvaryuma alınmalıdır. Karantina tankı ile ilgili ayrıntılı bilgileri SAĞLIK kısmında bulabilirsiniz.

Habitat:

Özellikle doğada aynı veya yakın yerlerde yaşayan balıkları tercih etmeniz (karma akvaryumlarda) yerinde olur. Böylece çok farklı su özelliklerinde yaşamayan, aynı şartları isteyen balıkları almış olursunuz ve su kimyası (pH gibi) ve suyun fiziksel özellikleri (ısı gibi) konusunda herhangi bir problem yaşamazsınız.

Uyum:

Seçeceğiniz balıklar birbirleri ile her yönden uyumlu olmalıdır. Burada uyumdan söz ederken estetikten ziyade yaşamsal anlamda uyumdan bahsediyoruz. Örneğin akvaryumlarda bakılan birçok tropikal balığın mönüsünde yine akvaryumlarda bakılan bazı tropikal balıklar vardır. saldırgan-çekingen ilişkileri, balık seçiminde çok önemli bir yeri oluşturur. Bazı balıklar bölgelerini savunurlar (teritoryal) ve özellikle üreme dönemlerinde hem kendi cinsinden olan balıklara hem de başka cinslerden balıklara karşı saldırgan olabilirler. Balık seçerken bunları göz önüne almazsanız, akvaryumunuzdaki bazı balıklar diğerlerine zarar vereceklerdir. Yine aynı şekilde birçok balık türünde erkek bireyler, hemcinslerine karşı agresiftir. Bunlara dikkat etmeniz ve seçiminizi yapmanız son derece önemlidir. Bazı balıklar da grup/sürü balıklarıdır. Bu tür balıkları akvaryuma en az 4-8 bireyden oluşan bir grup/sürü halinde salmak gerekir. Aksi taktirde kendilerini güvende hissetmezler, strese girerler ve iştahtan kesilip ölebilirler.

Tank özellikleri:

Birçok balık türü küçük tanklarla (20-50 litre) yaşayabilirse de bazı balıklar çok daha büyük hacimli tanklarda (150-500 litre) yaşayabilirler. Besleyeceğiniz balık türlerini ve sayılarını tankınızın kapasitesine göre seçmelisiniz. Aldığınız balıklar yavru yada genç balıklar ise, büyüdüklerinde (ulaşabilecekleri en büyük boya ulaştıklarında) ne kadar bir su kütlesine ihtiyaç duyarlar, bunu düşünmelisiniz. Benzer şekilde, bazı balık türleri yüksek tanklardan (40 cm. ve üzeri bir yükseklik) hoşlanırlar. burada unutmadan şuna da değinilmelidir; bir fanusun içinde kesinlikle balık beslemeyin. Yuvarlak yapısından ve dar ağız kısmından dolayı balıkların sağlığı açısından zararlı olan fanusları kullanmayın. Sadece yavru balıklar fanusta tutulabilir.

Devam edecek...

Yeni başlayanlar için pratik bilgiler... bölüm 2

2008-07-08T23:33:00.001-07:00

Taban malzemesi:

Taban malzemesini, balığın ihtiyaçlarına göre seçmek gerekir. Örneğin bazı türler ince kumlardan hoşlanırlar. Bazıları ise yüksek pH istedikleri için deniz kumu kullanılmalıdır. Taban malzemesi seçerken, balıklarınızın ihtiyaçlarını göz önünde bulundurmalısınız. Bazı balık türleri kumda çukurlar açarak yuva yapar, bazı balık türleri ise kayalardan yapılmış dekorları sever. Taban malzemesini, balıklarınızın özelliklerine göre seçmelisiniz. Herşeyden önce balık, kendini güvende hissetmelidir. Bu yüzden de kendisine gizleyebilmesine olanak verecek şekilde ve renkte taban malzemesi seçmek yerinde bir davranış olacaktır. Çok önemli bir nokta; unutulmamalıdır ki sudaki biyolojik dönüşümün çok önemli bir kısmı akvaryumun tabanında gerçekleşir. Bu yüzden taban malzemesine sadece bir dekor olarak bakılmamalıdır.

Beslenme:

Balıklar, çok çeşitli gıdalarla beslenirler. Bazıları etçil, bazıları otçul beslenir. Yem seçiminizi buna göre yapmalısınız. Yanlış bir yem seçimi, balığınızın sağlığını kaybetmesine ve hatta ölmesine neden olabilir. Bitkisel ağırlıklı beslenen balığa yüksek oranda protein içeren et ürünleri ve hayvansal yemler verilmemelidir çünkü sindiremeyecekleri için çeşitli hastalıklara yakalanacaklardır. Evde, kendiniz de balık yemi yapabilirsiniz ama piyasada farklı balık türleri için üretilmiş kaliteli ve bol çeşitli yemler çok ucuza bulunabildiği için özel durumlar haricinde böyle bir girişime gerek yoktur. En iyisi yine akvaryumlarla ilgili yayınları ve web sitelerini takip etmek, balığınızla ilgili mümkün olduğunca çok bilgi toplamaktır.

Burada özellikle yavru balıklar için çok önemli ve gerekli olan bir yemden ve bu yemin hazırlanışından bahsetmek gerekiyor. Artemia (artemia salina) denilen bir tür karidesin (tuzla karidesi, bu canlının diğer adıdır) larvaları, balıklar için çok önemlidir. Özellikle yeni doğan yavrulara artemia larvaları verilmelidir. Artemia, içermiş olduğu yüksek besin değeri ile yavru balıkların gelişimlerini hızlandırır ve bağışıklık sistemlerini güçlendirir. Artemia aslında tuzlu sularda yaşayan bir tür minik karidestir. Akvaryumcularda genellikle bunların yumurtaları satılır. Yumurtaları toz yem gibidir. Ama direkt olarak balıklara verilmemelidir. Balıklar yumurtaların kabuklarını sindiremeyeceği için hiçbir faydası olmaz. Artemia yemi şu şekilde hazırlanır: 1 litre kadar suya 1 kaşık tuz atılır ve tuz eritildikten sonra su 25-26°C ısıya gelince istenilen miktarda artemia yumurtası bu tuzlu suya eklenir. Bu sırada suya havataşı ile bir miktar hava verilmesi daha faydalı olur ama bu işlem sırasında suyun dalgalandırılmamasına ve yumurtaların dibe çökmemesine özen gösterilmelidir. Larvalar 1-2 gün içerisinde yumurtadan çıkarlar. Çıplak gözle bu minik larvaları görebilirsiniz. Büyüteçle baktığınızda ise daha kolay görünür, sürekli hareket eden minik yaratıklardır. Su tuzlu olduğu için bu larvaları direkt olarak balıklara vermeyin. İnce çorap veya tül ile süzdükten sonra üzerlerine tatlı su dökerek tuzdan arınmasını sağlayın. Tatlı su balıklarının tuzu direkt yutması demek; böbreklerinin ağır hasara uğraması demektir. Tatlı su ile artemia larvalarını süzdükten sonra balıklarınıza verebilirsiniz. Bu işlemi birkaç günde bir tekrarlarsanız balıklarınız gayet sağlıklı olurlar.

Yine özellikle yavru balıklar için hazırlayabileceğiniz bir başka yem de yumurta yemidir. Bildiğimiz tavuk yumurtasını haşlayın. Haşlanmış yumurtanın sarısını bir fincana yada bardağa koyun. Üzerine biraz su ekleyip yumurtanın sarısını ezin. Bulamaç haline geldikten sonra da 10-15 dakika bekleyin. Tortu kısmı dibe çöktükten sonra yüzeyde kalan suyu bir çay kaşığı yada şırınga ile balıklarınıza verebilirsiniz. Bu yemi kullanırken dozaja dikkat edin. Fazla katarsanız akvaryumun suyu bulanabilir.

Balıklarınınız için hazırlayabileceğiniz başka bir yem de evde hazırlayabileceğiniz bitkisel yemlerdir. Ispanak, yemeklik kabak, havuç, salatalık, marul gibi bitkileri de balıklarınız severek yiyeceklerdir. Bu yiyecekleri güzelce temizledikten sonra haşlayabilir veya direkt verebilirsiniz. Ama haşlamanız balığın yemi yiyebilmesine kolaylık sağlayacaktır.

Bir başka yem de tubifex kurtlarıdır. Bunlardan markalı yem olarak kurutulmuşlarını akvaryumcularda bulabilirsiniz. Canlı olarak da balıklarınıza verebilirsiniz. Fakat bu yemle ilgili çok fazla dikkat edilmesi gereken bir konu vardır: Bu kurtçuklar atık sularda, lağım sularında ve derelerin dibindeki balçık kısımlarda bulunur. Hijyen konusuna önem göstermediğiniz taktirde balıklarınız hastalığa yakalanacaklardır. Temizliğinden emin olduğunuz tubifex kurtlarını direkt akvaryuma atmayın. Çünkü bunlar tabandaki kumların içine saklanırlar ve suyun aşırı kirlenmesine sebep olurlar. Kurtçuk yemleri yerleştirmek üzere satılan yemliklerden satın almanız faydalı olur. Kurtçukları bu yemliklerin içine koyun, balıklarınız gidip onları deliklerden çekerler. Böylece suyun da kirlenmesini engellemiş olurunuz.

Özellikle yavru balıklar için hazırlanan, basit ama çok faydalı bir yem de yumurta yemidir. Şu şekilde hazırlanır: Bir yumurta haşlanır. Yumurtanın sarısı bir fincanın içine koyulduktan sonra yarısına kadar su eklenir ve yumurta bir çay kaşığı ile ezilir. Fincanın içindeki malzeme bulamaç haline geldikten sonra, tortunun çökmesi beklenir. 10 dakika sonra tortu tamamen dibe çökmüştür. Bir çay kaşığı ile fincanın yüzeyindeki su alınır ve yavrulara verilir. Bu malzemeyi buzdolabında birkaç gün saklayabilirsiniz.

Yem olarak ne kullanırsanız kullanın, balıklara vereceğiniz miktar 1-2 dakika içinde tüketebilecekleri kadar olmalıdır. Yemin fazlası dibe çökeceği için hem suyu kirletecektir, hem de suyun kimyasını bozarak balıklarınızı hasta edecektir.

Devam edecek...

Yeni başlayanlar için pratik bilgiler... bölüm 1

2008-07-08T23:31:00.000-07:00

GENEL AKVARYUM BİLGİLERİ
(AKVARYUM HOBİSİNE YENİ BAŞLAYANLAR İÇİN)

Akvaryum hobisine yeni başlayanlar için 30 litrelik bir tank yeterlidir. (Ama daha büyüğü her zaman daha iyidir) 20-30 litrelik bir tankta çok fazla balık bir arada bulundurulamaz. Bununla beraber bu kapasitede bir tankta başlangıç için bakımı kolay olan balık türleri beslenebilir. Bu sayfada, akvaryum hobisine yeni başlayanlar için bir takım bilgilere yer vereceğim.

Tankın kapasitesi şu şekilde hesaplanır:

G= Genişlik (cm. cinsinden) Y= Yükseklik (cm. cinsinden) U= Uzunluk (cm. cinsinden)

Tankın kapasitesi (Litre)= GxYxU/1000

Örnek: Tankımızın genişliği 20 cm. , yüksekliği 30 cm. ve uzunluğu 50 cm. olsun. Bu durumda tankımızın litre cinsinden hacmi: 20x30x50/1000=30 Litre olur.

Akvaryum nasıl kurulur?

İlk önce akvaryumunuzun hacmi kadar çeşme suyunu üzeri açık bir kabın içinde 48 saat kadar havalandırın. Çeşme suyu klor içerdiği için bunu yapmanız gerekir. Klor, akvaryum balıkları ve bitkiler için zararlıdır ve öldürücüdür. Çeşme suyu 48 saat kadar dinlendirildikten sonra canlılarınız için zararlı olan klor uçacaktır. Daha sonra bu dinlenmiş suyun içine piyasada akvaryumculardan kolaylıkla temin edebileceğiniz çeşitli su hazırlayıcılar katabilirsiniz. Bunlar, canlılar için zararlı olan ağır metalleri nötr hale getiren çeşitli kimyasallardır. Dozajına uygun bir şekilde suya kattıktan sonra, suyun ısısını balıklarınızın isteyeceği ısıya getirmelisiniz. Birçok akvaryum balığı 20-26 °C sıcaklıkta yaşar. Yine de hangi balığı beslemeye karar verdiyseniz ısıyı ona göre ayarlamalısınız. Bu arada, özel durumlar (hastalık, bazı balıklarda üreme,...) haricinde ısı sabit tutulmalıdır. Bunun için de yine piyasada çok çeşitli olarak bulunan termostatlı ısıtıcılardan almalısınız.

Temizlenmiş olan boş tanka 10-15 cm. yüksekliğinde suyu boşaltın. Daha sonra tabandan 3-5 cm. yüksekliğe dek temizlenmiş dere kumunu (deniz kumu, kuarz kum ve akvaryumlarda kullanılabilen; suyun kimyasını bozmayan kumlardan kullanabilirsiniz) koyup elinizle hafifçe düzeltin. Taban malzemesinin akvaryumun ön kısmına doğru hafif bir meyil oluşturması, gözle görülebilen pisliklerin tankın ön tarafında birikmesini ve daha kolay temizlenmesini sağlayacaktır. Taban malzemesini de yerleştirdikten sonra su bitkilerini köklerini zedelememeye özen göstererek kuma gömün. Tankınızı istediğiniz gibi dekore edebilirsiniz. Bunun için piyasada çok çeşitli malzemeler bulunmaktadır. Ama yine de akvaryumun doğal görünmesi balıklarınızın sağlığı açısından çok daha önemlidir. Bu yüzden de onları zaman içinde zehirleyebilecek veya strese sokabilecek plastik ve metal malzemeleri akvaryumunuza sokmamalısınız. En doğal dekor malzemeleri çakıl taşları, çeşitli kütükler ve kayalardır. Bunları doğada da bulabilirsiniz ama doğadan alacağınız malzemeleri iyi dezenfekte edilmezse balıklarınız hastalanıp ölebilir. Akvaryum içinde kullanılacak olan malzemeler, suyun kimyasını bozmayan malzemeler olmalıdır. Akvaryum dekorunuzu sadece hayal gücünüz sınırlayacaktır. En iyisi, doğayı elinizden geldiğince taklit etmeye çalışmanız olacaktır.

Dekorunuzu hallettikten sonra sıra bir akvaryum için çok önemli olan malzemeleri yerleştirmeye geliyor. Bunlar: Filtre, hava motoru, ısıtıcı-termostattır. (Filtrasyon 3 şekilde gerçekleştirilir. Çeşitli filtre türleri vardır. Bunu ilerleyen bölümlerde ayrıntılarıyla göreceksiniz.) Filtre ve ısıtıcı-termostatı tankınıza yerleştirdikten sonra tankınızın geri kalan kısmını da suyla doldurun. Şimdi filtre, hava motoru ve ısıtıcı-termostatı çalıştırın ve ısının balıklarınızın isteyeceği ısıya gelmesini bekleyin. Su gereken ısıya geldiğinde artık geriye bir tek şey kalıyor; balıklarınızı suya yerleştirmek.

Akvaryum hobisi, sürekli olarak kendini geliştirmeyi gerektirir. Piyasada bulunan çeşitli yayınları takip etmelisiniz, akvaryumlarla ilgili olarak hazırlanan web sitelerini ve forumlara başvurmalısınız, konu ile ilgili olan insanlara danışmalısınız. Akvaryum hobisi, hobiciliğin de ötesinde çeşitli sanat, spor, bilim dallarına benzer. Doğayı taklit etmek, sürekli olarak kendini geliştirmek, hayal gücünü zorlamak konularında akvaryum hobisi çeşitli sanat dallarına benzer. Fırsat buldukça doğaya açılıp çeşitli dekor malzemeleri toplamak, sulak alanları dolaşmak açısından da yeri geldiğince spor faaliyetlerine vesile olur. Su analizleri yapmak, canlılarınızın sağlığı açısından çeşitli kimya kaynaklarından faydalanmak, akvaryumunuzda kullanmak için evde bir takım malzemeler üretmek açısından da çeşitli bilim dalları ile iç içedir. Kısacası akvaryum hobisi; sanat, spor ve bilimi tek noktada birleştiren bir hobidir.

Akvaryumunuzda beslediğiniz canlıların üremelerine şahit olmak, yavrularını büyütmek, çeşitli davranışlarını gözlemlemek, büyülü su altı dünyasının bilinmeyenlerine doğru uzunca bir yolculuğa çıkmak şüphesiz her hobici için çok büyük bir mutluluk kaynağıdır. Evinizde kuracağınız sağlıklı bir akvaryum, günlük yaşamın stresinden uzaklaşmak için güzel bir yoldur.

Akvaryum için gerekli malzemeler şunlardır: Su değişimleri için tankın hacminin %25 oranında deterjan ve benzeri madde değmemiş boş bir kova, ısıtıcı-termostat, filtre, hava boruları, hava vanaları, kaliteli balık yemleri, balıkları yakalamak için süzgeç, ısıyı ölçmek için derece, çeşitli ilaçlar (metillen mavisi, malahit yeşili...), kaya tuzu, büyüteç.

Akvaryumun yeri:

Akvaryumunuzun, hava sirkülasyonu olmayan biryerde kurulması son derece önemlidir. Bulunduğu yerde soğuk-sıcak hava hareketlerinin olmaması gerekir. Örneğin; balkon kapısının yanına koyulmamalıdır. Koyulduğu taktirde hava sirkülasyonu meydana gelirse suda ısı değişimleri meydana gelebilir. Tropik balıkların çoğu ısı değişimlerine karşı hassastır.

Akvaryumunuzun, yerden 50-75 cm. yukarıda olması ve bulunduğu odanın her köşesinden rahatça görülebilmesi önemlidir. Böylece daha estetik bir durum oluşur. Akvaryumunuzun bulunduğu masa, dolap, vitrin yada benzeri malzeme kesinlikle sağlam olmalıdır. Akvaryumunuzu taşıyabilecek güçte olmalı ve sarsılmamalıdır.

Akvaryumunuzu direkt olarak güneş ışığı almayan bir yere yerleştirmelisiniz. Güneş ışığı alg oluşturur ve akvaryumunuz kirli görünür. Yosunlar heryeri kaplayabilir. Özellikle bitkilerin yaprakları üzerinde çıkan yosunlar bitkilerinizi öldürebilir. Bununla birlikte akvaryumunuzun güneş ışığı alması demek, suda ısı değişikliklerinin olması demektir. Daha önce de belirtildiği gibi akvaryumunuzda ısı değişimlerini mümkün olduğunca en aza indirmelisiniz.

Filtrasyon:

Akvaryumculukta 3 tür filtrasyon vardır. Bunlar; mekanik filtrasyon, kimyasal filtrasyon, biyolojik filtrasyondur.

Mekanik filtrasyon, akvaryumlarda kullanılan çeşitli filtrelerle yapılır. Filtreler iç filtre ve dış filtre olmak üzere 2 çeşittir. İç filtreler genellikle küçük akvaryumlarda, dış filtreler ise genellikle büyük akvaryumlarda tercih edilir. Çeşitli filtre türleri vardır. Bunlardan bazıları; sünger filtre, şelale filtre, pipo filtre gibi filtrelerdir. Filtrenin çalışma prensibi şu şekildedir: Akvaryumdaki suyu çeker, süzer ve akvaryuma geri pompalar. Filtre malzemesi olarak çok çeşitli şeyler kullanılır. Sünger, sentetik elyaf bunların başlıcalılarıdır. Akvaryum hobisine yeni başlayanlar için en uygunu bir kafa motoru veya bir su pompası ile çalıştırılan sünger iç filtrelerdir.

Kimyasal filtrasyon, akvaryumun tabanına çeşitli malzemeler koyarak suyun kimyasal özelliklerini ayarlamak amacıyla yapılan bir filtrasyon çeşididir. Torf, odun kömürü gibi malzemeler, kimyasal filtrasyon yapmak için deneyimli akvaryumcular tarafından kullanılmaktadır.

Biyolojik filtrasyon, suda bulunan birçok faydalı bakteriler tarafından yapılır. Bir tank ilk kurulduğunda biyolojik filtrasyon elemanı olan bakterilerin sayısı yeterli değildir. Biyolojik filtrasyon için gereken yapının oluşması için en az 3-4 hafta geçmesi gerekir. Birçok akvaryum hobicisi, biyolojik yapının (bakterilerin) oluşması için akvaryumu kurduktan sonra 1 ay boyunca boş bırakır. Bu, yanlış bir tutumdur. Akvaryuma balık konmadan önce biyolojik dönüşüm gerçekleşmez. Suyun balıklar için uygun hale gelebilmesi için yeni kurulan tanka birkaç tane dayanıklı balık koymak en uygunudur. 1 ay sonra daha hassas balıklar konulabilir.

Isıtıcı-termostat:

Akvaryumunuzun kapasitesine uygun bir ısıtıcı-termostat kullanmalısınız. Tabi ki bu durum tropikal balıklar için geçerli. Serin su balıkları için (mesela japon balığı) ısıtıcı-termostat kullanmayın. Piyasada çok çeşitli ısıtıcı-termostatlar bulunmaktadır. Suyun ısısı sabit kalmalıdır. Suyun ısısının değişkenlik göstermesi balıkların sağlığını bozar. Bazı balıklar 1°C'lik ısı değişimine karşı bile hassastırlar. Isıdaki değişimler, balığın çeşitli solungaç enfeksiyonuna yakalanmasına sebep olabilir. Bu tür hastalıklarla ilgili bilgileri SAĞLIK kısmında bulabilirsiniz. Unutmadan; ısıtıcı-termostat da dahil akvaryumda kullanılan elektrikli cihazların kaliteli ve sağlam olmasına dikkat edin. Diğer konulardaki bir eksiklik sadece akvaryumdaki canlıların hayatını olumsuz yönde etkiler. Ama elektrikli aletlerdeki bir aksaklık, sizin hayatınızı tehlikeye sokabilir.

Aydınlatma:

Özellikle bitkili akvaryumlarda aydınlatma konusu hayati bir önem taşır. Güneş ışığı bitkiler için zararlı alg oluşumuna sebep olduğu için -ve ısı değişimlerine neden olduğu için- genellikle ev akvaryumlarında kullanılmaz. Akvaryumlar güneş ışığı yerine yapay ışıklandırmayla aydınlatılır. Bu işlem için özel akvaryum florasanları kullanılsa da elektrikçilerde bulabileceğiniz küçük florasanlar da işinizi görebilir. Dikkat etmeniz gereken konu, akvaryumunuzun uzunluğu ve derinliğidir. Her elektrikli cihazda olduğu gibi bu cihazları da kullanırken dikkat etmelisiniz, aksi taktirde tehlikeye giren sizin hayatınız olur.

Bazı hobiciler florasan yerine normal ampul kullanmayı tercih etseler de bu kesinlikle sakıncalıdır. Çünkü ampul suyu aşırı derecede ısıtır. Verdiği ışık rengi hoş bir görüntü oluşturmaz ve yosunlaşmalar oluşabilir. Ayrıca çok fazla elektrik harcarlar. Piyasada çok çeşitli ışıklandırma sistemleri satılmaktadır. Bunlardan bulamazsanız elektrikçilerden bulacağınız florasanlar da işinizi görecektir.

Akvaryum 10-15 saat kadar aydınlatılmalıdır. İdeal olanı günde 12 saat aydınlatmaktır. Geceleri florasanı kapatmalısınız. Hergün aynı saatte açık aynı saatte kapatmalısınız. Elektrikçilerde timer adıyla satılan cihazlar bu sorununuzu giderebilir. Cihazı günde kaç saat aydınlatacaksanız timer cihazını kurun, florasan otomatik olarak açılması gerektiğinde açılır ve kapanması gerektiğinde kapanır.

Bitkili bir akvaryumda aydınlatma yapılmazsa bitkiye ekstra gübre ve çeşitli malzemeler vermenin anlamı yoktur. Ayrıca bitkiler karanlıkta karbondioksit açığa çıkardıkları için olumsuz bir durum oluşabilir. Karbondioksit, pH seviyesini düşürür. Çok fazla karbondioksit yüklenmesi, bu durumu daha da yoğunlaştırabilir. Akvaryum da küçük bir ekosistem olduğu için zincirin halkalarındaki en küçük bir değişiklik diğer unsurları da etkiler. Bu yüzden her konuda olduğu gibi aydınlatma konusuna da önem vermek gerekir. Bu yüzden de aydınlatma konusu ayrıca önemlidir.

devam edecek...

Makale: Yüksek Kalitede Siyah Kılıç Üretmenin Sırları

2008-07-08T09:04:00.000-07:00

Yazan: Charles Drew
Çeviren: Serkan Aydın

Kaliteli Siyah Kılıçkuyruk üretmeyi; 30 yıldan beri bunları üreten bir bayandan öğrenmiştim. Bu bayanın A.B.D.’ye 1 kutu yüksek kalite, geniş yüzgeçli, siyah kılıçkuyruk gönderip bir çifti için 15$ aldığını hala hatırlıyorum. Bahsettiğim zamanlar; A.B.D. ve Kanada Doları şimdiki kadar değersiz değildi. Aksine 5.000 dolara sıfır bir Cadillac satın alabiliyordunuz. Sanırım bu örnek o zamanlar için siyah kılıçkuyruğun ne kadar değerli olduğunu anlatmaya yetecektir. Bu konuda bilmeniz gereken ilk şey siyah kılıçkuyruktaki siyah rengi veren pigmentlerin bir çeşit kanser olduğudur. Piyasada bulabileceğiniz çoğu kılıçkuyruk ise siyah değil daha çok gridir. Yüzgeç renkleri ise şeffaftan daha koyu tonlara doğru çeşitlilik gösterir. Eğer yüzgeçler çok koyu bir siyaha dönerlerse bu durumda balıkta tümör vardır ve kısa sürede ölecektir. Bu problemden kurtulmanın tek yolu yüzgeçleri daha açık tonlarda ya da renkli olarak üretmektir. Bulabileceğiniz en güzel ve yüzgeçleri siyah olmayan, siyah, dişi kılıçkuyruk ile işe başlayın. Daha sonra istediğiniz herhangi bir türde, yüzgeçleri koyu kırmızı ya da turuncu olan bir erkek bulun. Ben daha çok kadife kırmızı erkekleri ya da neon kılıçları kullanıyorum. Bu eşleşme size yarı yarıya siyah olan yavrular verecektir. (Şimdiye kadar tümü siyah yavru veren bir kılıçkuyruk dişisi görmedim.) Yavrunun siyah olmayan bölümleri ise; ya annesinin arka zemin rengi olan yeşile bürünecek ya da babasının rengini alacaktır. Bu siyah yavrulardan ise güzel bir tutuncu/kırmızı oranı olan yavrular elde edebilirsiniz. Bu yavrular tek renkli balıklardan çok daha etkileyici olacaktır. Bu renk kombinasyonundaki balıklara Berlin Kılıçkuyruk denmektedir. (Belki de ilk defa Almanya’da üretilmişlerdir...) Bu yavrularn iyilerini seçerek, siyah kılıçkuyrukların ortak ırklarından çok güzel balıklar elde etmiş olursunuz. Eğer yaptığımız bu ıslahın ardından, yine kadife kırmızı bir erkek; siyah bir anneden doğan kırmızı dişi ya da kırmızı yüzgeçli siyah bir erkek ile eşleştirirseniz çok başarılı bir sonuç alabilirsiniz.

Benim en başta söylediğim, kalitelli, geniş yüzgeçli siyah kılıçkuyrukları üretmek için mutlaka bir kaç nesil üretime ihtiyaç vardır. İşe başlamadan önce güzel ve geniş yüzgeçli bir kılıçkuyruk ırkı bulun. Kuyruksallayan cinsinden, siyah renk elde edilemediği için, bu cins dışında herhangi bir renkte olabilir. Bulduğunuz bu geniş yüzgeçli erkeği (tercihen kırmızı ya da turuncu) bir lirkuyrukla eşleştirin. Eğer siyah bir dişi lirkuyruk bulacak kadar şanslıysanız, kestirmeden gitmiş sayılırsınız. Eğer bulamadıysanız onu da bizim üretmemiz gerekir. Bir erkek siyah kılıçkuyruk bulun ve tercihen turuncu ya da neon lirkuyruk ile eşleştirin. Yavruların bir bölümü siyah bir bölümü renkli olacaktır. Bu çaprazlamadan elde ettiğiniz siyah lirkuyruk dişisini, geniş yüzgeçli bir erkek kılıç ile çiftleştirin. Ortaya çıkacak yavru tüm ebeveynlerin karakteristik özelliklerini taşıyacaktır. Bu yavrular, standart yüzgeçli kılıçkuyruklara, geniş yüzgeçli lirkuyruklara ve nihayetinde geniş kuyruklu siyah aykılıçlara kadar çeşitlilik gösterecektir. Peki neden bu türü gidip akvaryumculardan satın alamıyoruz? Çünkü bu üretim, iş ister! Defalarca üretim yapmak ve yavrulardan bize lazım olanları yakalayıp tekrar tekrar üretmek profesyonel üreticiler için zaman kaybıdır.

Benim elde ettiğim siyah kılıçkuyurkların cinsel gelişimleri çok uzun zaman almaktadır. Örnek olarak ben balıklarımı genel olarak 240 litrelik bitikili akvaryumda beslerim. Bu şekilde bir balığın cinsiyetini belli etmesi bazen bir seneye kadar sürebilmektedir. Bu zamana kadar balıkların boyu 8.6-9cm’e ulaşmış olur. Bunun ardından cinsiyetine göre kuyruğunun meydana çıkması ise bir altı ay daha sürebilir. Oysa bu cinsten renkli balıklar 3 ay içerisinde cinsel olgunluğa erişir ve yavru vermeye başlarlar. Boyları ise yeterli yer olmadıkça daha fazla uzamaz. Ben her zaman geniş yüzgeçli siyah lirkuyruk dişilerimi, siyah geniş yüzgeçli erkek kılıçkuyruklar ile eşleştiririm. Bu; elde ettiğim, istenilen kalitedeki balık oranını daha da arttırmaktadır. Siyah lirkuyruklar çiftleştirme konusunda avantajlı balıklar değillerdir ancak, bir karma akvaryuma şüphesiz ki çok güzel bir görüntü katarlar. Siyah kılıçlarla ilgili tek problem ise siyah hamilelik lekesini görememenizdir. Hamile olduğunu sadece büyük karnına ya da genişlemiş doğum yoluna bakarak anlayabilirsiniz.

Yeni doğan yavrularımın beslenmesine çeşitli larvalar ve mikro kurtlar ile başlıyorum. Büyüdükçe; donmuş larvalar, pul yemler, tablet yemler ile devam ederek bir süre sonra iyi pişirilmiş suşi yemesini bile öğretiyorum.

Bu hobiyle uğraştığım 50 yıl boyunca bir çok kez kılıçkuyruklarla içli dışlı oldum. Defalarca çeşitli kazalar sonucu stoklarımı bitirdim ya da çok zayıflattım. Yıllarca hiç kılıçkuyruklarla uğraşmadığım oldu. Ancak bir süre sonra yeniden kendimi cesaretlendirerek, tekrar ve tekrar işe koyuldum.

Şu anki siyah kılıçlarım neon kılıç doğuruyorlar. Şimdilerde limonkılıç da denilen albino ananas kılıçlarımla bir çaprazlama yapmaya çalışıyorum. Hepsi geniş yüzgeçliler ve onlara lirkuyruk ekleyip; her seferinde, bulunması zor ve pahalı balıklar üretmek üzereyim.

Bu makaleyi, benim farkına vardığım bazı sırların sizinde farkına varmanız için, kimsenin kafasını karıştırmadan ve basit keleimeler kullanarak yazdım. Tümü genetiğin temelleridir!

Kaynak: http://www.aquarticles.com/articles/breeding/Drew_Black_swords.html

Makale: Acanthophacelus wingei

2008-07-08T09:02:00.000-07:00

Acanthophacelus wingei

Yazan: Gerry Hawksby
Çeviren: Serkan Aydın

Daha önce bu türler hakkında; akvaryum ile ilgili kaynakların hiçbirinde görmediğim ve herhangi bir mağazada satıldığına şahit olmadığım için, pek fazla şey bilmiyordum. Bu yüzden de bunların, ya hakkında basılı materyal bulunmayan yeni bir çaprazlama olduğunu ya da çift kılıç lepistesin bir alt türü olduğunu düşünüyordum.

Ancak sonradan bir arkadaşım, bu türün kendi özellikleri bulunan ve üredikten sonra tümü kendi cinsinden yavrular veren bir tür olduğunu söyledi. Bu durumda çaprazlama teorim çürümüş oldu. Bazı gecikmiş şüpheler de, Sayın Hovard Norfork tarafından Aquarticles web sites için yazılmış ve bu arkadaşım tarafından Ryedale Reporter dergisinde Ocak 2003’de kullanılmış bir makale tarafından yayıldı. Şimdi ise bu renkli mücevherler ile ilgili hikayenin hemen hemen tümünü biliyorum.

Sayın Horvard’ın bu konudaki makalesinde, okuyucular, Poecilia sp. “Endlers” türünün ilk defa 1937 yılında toplandığını öğreniyordu. Peki öyleyse neden hiç bir kaynakta bu türün varoluşu ile ilgili bir bilgi yer almadı ya da bu türün tüm satış mağazalarında yaygınlaşması bir insan ömrü kadar sürdü? Belki de, benim de en başta belirttiğim gibi, lepistesin bir çok seleksiyonundan biri olarak düşünüldü ve yerel satıcılara giden akuaristler tarafından önemsenmedi. Eğer herhangi bir tür için, akvaryumculara hiç talep gelmeyecek br noktaya ulaşırsak, bu durumda tedarikçiler de bu türü daha fazla stoklamayacak ve bir yerden sonra ortalama tecrubedeki akuaristlerin bu türden haberi olmayacaktır. Ancak bizim hobimiz, bir bakıma “kim daha nadir ve marjinal türü besleyecek” yarışıdır.

Peki benim tecrubelerim neler ? Bu balığı beslediğim seneler boyunca; tankımı süsleyen en sorunsuz balıklar olduğunu gördüm. Plastik ya da canlı bitkili, herhangi bir malzeme ile kaplı zeminde, basit bir filtrasyon ile temizlenen sıradan bir su gibi, olağan akvaryum şartlarında gayet mutlu olduklarını gördüm. Tek gereksinimleri, boyutları nedeniyle, küçük ve yavaş büyüyen türlerle bir arada bakılmalarıdır. Aksi taktirde diğer komşuları, kendilerini çerez gibi görebilirler. Hiç bir şart altında diğer Poecilia türleri ya da lepisteslerle beraber bakılmamalıdır. Aksi durumlarda kolaylıkla diğer türlerle çiftleşecek ve gerçek tür zamanla kaybolacaktır.

Ben kişisel olarak, bu türlerin, kendilerine ait ayrı bir tankta beslenmesini uygun buluyorum. Orijinal 3 çiftimden aldığım, buharlaşıp uçacakmış gibi grünen yavrular ile, biri 2 feet**lik, diğeri ise 1 feetlik iki tankımı doldurmayı başardım.

Şüphesiz ki, her akuaristin bu sayılarda türleri beslemek için yeterli yeri ve zamanı yoktur. Fakat her hangi bir fazlalık, rahatlıkla akuaristler arasında açık arttırma ile satılabilir ya da canlı doğuranlar üzerinde özelleşmiş gruplar ile, Viviparous*** gibi kaynaklarda ilan edilebilir. Hatta yerel mağazanızı bile fazla yavruların bir bölümünü almaları için ikna edebilirsiniz. Benim bu konuda iletişime geçtiğim bir çok satıcı, ya bu balıklar için para ödemeyi ya da diğer türlerle değiştirmeyi önderdiler. Evde üretilmiş balıklar zaten diğerlerine oranla daha rahat satılırlar.

Ben, birbirinin kardeşleri olan yavrularım ile ilgili ilginç bir olay yaşamıştım. Alışılmış tek siyah leke yerine, her iki yanında ve vücudun tam ortasında iki lekesi bulunan 3 erkek, diğerlerinden rahatça ayırt edilebiliyordu. Daha sonradan bu izler, kuyruklarına kadar uzanan yanal çizgilere dönüştü. Bu balıkları ayırıp ayırmama konusunda karar verirken iki önemli noktayı düşündüm:
1- Belki her herşey için çok geç kalmıştım çünkü bu erkekler çoktan bir-kaç dişiy ile çiftleşmiş olabilirlerdi.
2- Dişiler de bu erkelerle kardeş olduklarına göre, aynı geni daha sonra doğuracağı yavrularda ortaya çıkmak üzere bünyelerinde barındırıyor olabilirlerdi. Ben bu yüzden imkansızı deneyip tüm kardeşleri birbirinden ayırmaya çalıştım. Bu ise karşıma bir başka problemi çıkardı. Otuzdan fazla balığa ev sahipliği yapacak müsait bir tankım yoktu. En sonunda hiç bir şey yapmadım ve şansıma; bu balıklardan elde ettiğim hiç bir yavru, tüm kardeşler tarafından taşınıyor olduğunu düşündüğüm genetik özelliği yansıtmadılar.

Dürüstçe söyleyebilrim ki benim bu balıklar üzerindeki tecrubem, çok verimli ve daha da fazla ilginç oldukları yönünde.

Son olarak, bazı akuaristlerin, telefuzu yanlış anlayarak bu balıkları “endless”**** olarak isimlendirdiklerini duydum. Bir yandan, yetişkin dişilerin, iyi şartlar altında sayısız yavru vereceklerini hesaba katarak bu terimin doğru olduğu düşünülse de , diğer yandan bu balıkların renkli ve çekici kuyruklarının korunması gerektiği gerçeği de unutulmamalıdır.

Çevirenin Notu:
* Yelken kuyruklu moli, velifera, black moli ve lepistesin de dahil olduğu tür.
** 1 feet = ~33 cm.
*** Ülkemizde www.akvaryum.com
**** Endless = Sonsuz

Kaynak: http://www.aquarticles.com/articles/breeding/Hawksby_Endlers.html

Xiphophorus xiphidium

2008-07-08T09:00:00.001-07:00

Latince Adı: Xiphophorus xiphidium

Habitatı ve Anavatanı: Meksika

Beslenme Biçimi: Hem etçil hem otçul. Hemen her tür yemi yerler.

Davranış Biçimi: Barışçıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta

Cinsiyet Ayrımı: Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğururlar. Yavrular yenilmemesi için bol bitkili bir tankta üretim yapılmalıdır.

Sıcaklık: 18-25 °C üretimde 22 °C

En Fazla Büyüdüğü Boy: 5.5 cm

En Az Akvaryum Hacmi: 50 lt

Su Sertliği: 15 - 25 °d üretimde 20 °d

pH: 7.2 - 8.2 üretimde 8.0

Zorluk Seviyesi: 1

Genel Yorum: Soğuk suda yaşayabilen plati türlerindendir.Oldukça barışçıldırlar.

Xiphophorus variatus (Günbatımı Plati)

2008-07-08T08:59:00.002-07:00

Latince Adı: Xiphophorus variatus

Habitatı ve Anavatanı: Güney Meksika'nın yavaş akıntılı düz nehir kesimleri.

Beslenme Biçimi: Hem etçil hem otçul. Hemen her tür yemi yerler.

Davranış Biçimi: Barışçıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta

Cinsiyet Ayrımı: Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğururlar. 20-50 arası yavru doğar, akvaryum bol bitkili değilse yavrular anne baba ve diğer balıklar tarafından yenmemesi için ayrılmalıdır.

Sıcaklık: 20-24 °C

En Fazla Büyüdüğü Boy: 7 cm

En Az Akvaryum Hacmi: 50 lt

Su Sertliği: Orta

pH: 7 - 8

Zorluk Seviyesi: 1

Genel Yorum: Diğer platiler gibilerdir ancak daha soğuk sudan hoşlanırlar. Bitkileri yiyebildikleri için hızlı gelişen veya sert yapraklı bitkiler konulmalıdır.

Xiphophorus maculatus (Plati)

2008-07-08T08:59:00.001-07:00

Latince Adı: Xiphophorus maculatus, Poecilia maculata

Habitatı ve Anavatanı: Orta Amerika kıtasının Atlantik yönündeki tatlı suları

Beslenme Biçimi: Kaliteli kuru yemler, akvaryumun içinde oluşan yosunlar

Davranış Biçimi: Barışçıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta

Cinsiyet Ayrımı: Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğum ( Yumurtanın balığın karnından ayrıldıktan hemen sonra yırtılması ile)

Sıcaklık: 20°-26°C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 5cm - dişiler 6cm

En Az Akvaryum Hacmi: 50 lt

Su Sertliği: Sert

pH: 7.0 - 8.2. Asidik suyu sevmezler.

Zorluk Seviyesi: 2

Genel Yorum: Çoğu tropik akvaryuma kırmızı rengini veren yuvarlak hatlı sevimli balıklardır. Cinsiyet ayrımı erkeklerin karın bölgesinde bulunan gonopod organı ve dişilerde bulunan üçgen yüzgeç sayesinde yapılabilir. Tüm canlı doğuranlarla barışçıl bir şekilde yaşayabilir ve iyi bitkilendirilmiş akvaryumlarda yavruları kendi kendine bile kurtulabilir. Genellikle 2 çift halinde tutulması önerilir. Platylerde de mantar ve beyaz beneğe karşı 50 litreye 1 çay kaşığı tuz atılabilir. Yemlenmede seçici değillerdir ayrıca iyi bir yemleme düzeni olan anne platynin yavrularını yeme dürtüsü azalır.

Xiphophorus helleri (Kılıçkuyruk)

2008-07-08T08:58:00.001-07:00

Latince Adı: Xiphophorus helleri

Habitatı ve Anavatanı: Tüm Orta Amerikanın hafif akıntılı nehirleri

Beslenme Biçimi: Etçil-Otçul

Davranış Biçimi: Orta derecede agresif.

Kendi Türlerine Davranışı: Agresif

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Erkeklerin kuyrukları bir uzantı yaparak onlara kılıçkuyruk adını veren şekle bürünür. Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğum ( Yumurtanın balığın karnından ayrıldıktan hemen sonra yırtılması ile)

Sıcaklık: 20°-28°C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler kuyruk hariç 10cm, dişiler 12cm cm

En Az Akvaryum Hacmi: 60 lt

Su Sertliği: Sert

pH: 7.0-8.3

Zorluk Seviyesi: 1

Genel Yorum: Cinsiyet ayrımı kuyruklar ve alt yüzgeçler sayesinde yapılır, en kolayı kuyruktan tespittir, Kuyuğunda kılıç şeklinde uzantısı olan balıklar erkektir. Parazitler tarafından rahatsız edilen veya yaşlanan dişilerde erkeğe dönüşüm gözlenmiştir. Diğer balıklara karşı uyumlu olmasına karşın kendi türünde baskın olan erkek diğer erkekleri rahatsız eder. Bu yüzden ya tek yada saldırganlığın farklı hedeflere dağılması için 5 erkek olarak bakılmaları önerilir, dişi erkek oranı 3 erkek 1 dişi olmalıdır. Beslenme konusunda yem ayırt etmezler, kaliteli kuru yemlerle beslenebilir ayrıca iyi bir yosun yiyicisidir. Yüzmek için açık alanı bulunan fakat iyi bitkilendirilmiş akıntılı akvaryumlarda sağlıklı bir şekilde yaşatılabilir.

Quintana atrizona

2008-07-08T08:57:00.001-07:00

Latince Adı: Quintana atrizona

Habitatı ve Anavatanı: Küba

Beslenme Biçimi: Hem etçil hem otçul.Etçil ağırlıklı yemleme yapılmalıdır.

Davranış Biçimi: Barışçıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Dişiler erkeklerden daha iri olur. Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğururlar, çok kolay ürerler, yavrularını ayırmak gerekir yoksa yerler.

Sıcaklık: 14-28 °C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 2 dişiler 3.4 cm.

En Az Akvaryum Hacmi: 35 lt

Su Sertliği: 4 - 18 °d

pH: 6.5 - 7.0 üretimde 6.8

Zorluk Seviyesi: 1

Genel Yorum: Tamamen zararsızdır.Karma akvaryumlarda rahatlıkla bakılabilir.

Poecilia velifera (Valifera)

2008-07-08T08:56:00.002-07:00

Latince Adı: Poecilia velifera

Habitatı ve Anavatanı: Orta Amerika kıtası Meksika Yukatan bölümü

Beslenme Biçimi: Hem etçil, hem otçul. Su tabanındaki küçük canlılar ve yosunlar.

Davranış Biçimi: Orta derecede agresif.

Kendi Türlerine Davranışı: Bulunduğu akvaryumda sadece 1 erkek olması önerilir

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Erkekler daha renkli ve üst yüzgeçleri daha gelişkindir. Erkeklerde gonopod bulunurken dişilerde bulunmaz.

Üreme: Canlı doğum (Yumurtanın balığın karnından ayrıldıktan hemen sonra yırtılması ile)

Sıcaklık: 25-28°C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 12 cm, dişiler 18 cm.

En Az Akvaryum Hacmi: 60 lt. İri boyutlara ulaşmaları için en az 300 litrelik tanklar gereklidir.

Su Sertliği: Sert

pH: 7.5-8.5

Zorluk Seviyesi: 3

Genel Yorum: Nehrin denize döküldüğü bölümlere yakın yaşadıkları için akvaryumlarının suyu acı olmalıdır. 50 litreye bir çay kaşığı tuz atmak hem acı su şartlarını sağlayacak hemde balığın mantara ve beyaz beneğe karşı dirençli olmasını sağlayacaktır. Akvaryumda 3 dişi 1 erkek olarak bakılmaları önerilir, 2 yada daha fazla erkek konulduğunda baskın olan erkek diğer verliferayı hırpalayabilir. Üremeleri diğer canlı doğuranlara göre biraz zordur, yavrular artemia ve toz yemle beslenebilir. Erkeklerin sırt yüzgeçleri kur döneminde balık için çok önemlidir, hacim olarak küçük akvaryumlarda balığın üst yüzgeci fazla gelişmez.

Poecilia sphenops (Siyah Moli)

2008-07-08T08:56:00.001-07:00

Latince Adı: Poecilia sphenops

Habitatı ve Anavatanı: Orta Amerika bölümünün sakin nehirleri, nehrin denizle buluştuğu bölgeler

Beslenme Biçimi: Kuru yemler, Yosunlar, Kaliteli dondurulmuş tübifex kurdu içermeyen yemler

Davranış Biçimi: Barışcıl

Kendi Türlerine Davranışı: Üreme dönemlerinde hafif çatışmalar yaşanabilir

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Dişiler erkeklerden daha iri olur. Erkeklerde gonopod bulunurken dişilerde bulunmaz.

Üreme: Canlı doğum ( Yumurtanın balığın karnından ayrıldıktan hemen sonra yırtılması ile)

Sıcaklık: 22-30 C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 8 cm, dişiler 12 cm.

En Az Akvaryum Hacmi: 60 lt

Su Sertliği: Sert

pH: 7.5 - 8.2

Zorluk Seviyesi: 1

Genel Yorum: Akvaryumların üst-orta kesimlerini dolduran ve hareketli davranış biçimleriyle dikkat çeken tropik balıklardır. Yem konusunda seçici olmamakla birlikte biyolojik ortamın oturmasıyla kayalarda, bitkilerde oluşan yosunlarıda iştahla tüketirler. Ilımlı bir balık olması nedeniyle diğer barışcıl tropik balıklarla yaşatılabilir. Cinsiyet ayrımı balıkların alt bölümlerinde bulunanan yüzgeçleri sayesinde yapılır. Alt bölümlerinde ince uzun çıkıntıları(gonopodları) bulunan molly erkektir. Dişilerin karın bölgesinde ise üçgen şeklinde alt yüzgeç bulunur. Ani sıcaklık değişimlerine ve soğuğa fazla dayanıklı değildirler, yaşanabilecek sorunların başında beyaz benek ve mantar bulunur. Akvaryum suyuna 10 litreye 5-15 gr tuz atmak direnç kazanmaları için faydalı olur.

Poecilia salvatoris

2008-07-08T08:55:00.000-07:00

Latince Adı: Poecilia salvatoris

Habitatı ve Anavatanı: Nikaragua

Beslenme Biçimi: Hem etçil hem otçul.Kurutulmuş canlı yemleri tercih ederler.

Davranış Biçimi: Barışcıl

Kendi Türlerine Davranışı: Erkekler arasında ufak kavgalar gözlenebilir.

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Dişiler erkeklerden daha iri olur. Erkeklerde gonopod bulunurken dişilerde bulunmaz.

Üreme: Canlı doğururlar.Yavruları en iyi Ceratophyllyum gibi bitkilerin arasında saklanabilir.

Sıcaklık: 25-28 C

En Fazla Büyüdüğü Boy: 10 cm

En Az Akvaryum Hacmi: 300 lt

Su Sertliği: 10 - 15 d

pH: 7.0 - 7.5

Zorluk Seviyesi: 1

Genel Yorum:Bir erkeğe birkaç dişi düşmelidir.

Poecilia reticulata (Lepistes)

2008-07-08T08:54:00.000-07:00

Latince Adı: Poecilia reticulata

Habitatı ve Anavatanı: Orta Amerika

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 4cm, dişler 6cm.

Davranış Biçimi: Barışçıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Sıcaklık: 25°-28°C

pH: 6.0 - 8.0

En Az Akvaryum Hacmi: 40 lt

Su Sertliği: Orta-Yüksek

Cinsiyet Ayrımı: Dişiler daha iri olur. Erkeklerin arka yüzgeci çok daha geniş ve gösterişlidir. Erkeklerde bulunan gonopod dişilerde yoktur.

Üreme: Canlı doğururlar, yavrulaması ve yavruların büyütülmesi kolaydır.

Genel Yorum: Lepistesler gerek barışçıl yapılarıyla, gerekse kolay üretilmeleriyle akvaryum severlerin gönüllerinde ve akvaryumlarında taht kurmuşlardır. Pek çok hobicinin ilk başladığı balık olmuştur. Akvaryumda doğal seleksiyonla çok değişik renk ve biçimlerde lepistesler üretilmiştir. Erkekleri dişilerin yarısı kadar olup dişilerden daha gösterişlidirler. Gebelik süresi yaklaşık 28 gün olup bu süre sıcaklık ve genetik faktörler yüzünden 21-40 gün arası değişebilmektedir. Aynı dişilerin erkekler tarafından devamlı kovalanmaması için dişi sayısını erkek sayısının 2 katından fazla tutmakta fayda var. Balıklar 3 aylık olduklarında cinsel olgunluğa ulaşırlar.

Zorluk Seviyesi: Vahşi ve vahşiye yakın türler 1, yapay seleksiyon sonucu üretilen çok renkli ve değişik desenli türler 3.

Doğadan yakalanmış 1 erkek 2 dişi vahşi Lepistes

3 günlük lepistes yavruları

Poecilia latipinna (Yelken Kuyruklu Moli)

2008-07-08T08:53:00.000-07:00

Latince Adı: Poecilia latipinna

Habitatı ve Anavatanı: Kuzey Amerika'nın güney doğusu. Sakin nehirler ve nehrin denizle buluştuğu bölgeler. Tatlı, acı, hatta tuzlu sular.

Beslenme Biçimi: Kuru yemler, Yosunlar, Kaliteli dondurulmuş tübifex kurdu içermeyen yemler

Davranış Biçimi: Barışcıl

Kendi Türlerine Davranışı: Üreme dönemlerinde hafif çatışmalar yaşanabilir

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Erkekler daha küçük boyutlu olur. Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğum ( Yumurtanın balığın karnından ayrıldıktan hemen sonra yırtılması ile) 60 civarında yavru dünyaya getirirler.

Sıcaklık: 20-28 C

En Fazla Büyüdüğü Boy: 12 cm

En Az Akvaryum Hacmi: 60 lt

Su Sertliği: Sert

pH: 7-8.5

Zorluk Seviyesi: 2

Genel Yorum: Akvaryumların üst-orta kesimlerini dolduran ve hareketli davranış biçimleriyle dikkat çeken tropik balıklardır. Yem konusunda seçici olmamakla birlikte biyolojik ortamın oturmasıyla kayalarda, bitkilerde oluşan yosunlarıda iştahla tüketirler. Ilımlı bir balık olması nedeniyle diğer barışcıl tropik balıklarla yaşatılabilir. Cinsiyet ayrımı balıkların alt bölümlerinde bulunanan yüzgeçleri sayesinde yapılır. Alt bölümlerinde ince uzun çıkıntıları(gonopodları) bulunan molly erkektir. Dişilerin karın bölgesinde ise üçgen şeklinde alt yüzgeç bulunur. Ani sıcaklık değişimlerine ve soğuğa fazla dayanıklı değildirler, yaşanabilecek sorunların başında beyaz benek ve mantar bulunur. Akvaryum suyuna 50 litreye bir çay kaşığı tuz atmak direnç kazanmaları için faydalı olur.

Poecilia chica

2008-07-08T08:52:00.002-07:00

Latince Adı: Poecilia chica Habitatı ve

Anavatanı: Meksika

Beslenme Biçimi: Hem etçil hem otçul.

Davranış Biçimi: Barışcıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Erkekler daha küçük boyutlu olur. Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğururlar.Üremeleri diğer canlı doğuranlarda olduğu gibi gayet kolaydır.

Sıcaklık: 23-26 C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 3 cm,Dişiler 5 cm

En Az Akvaryum Hacmi: 60 lt

Su Sertliği: 10 - 20 d

pH: 6.5 - 7.5

Zorluk Seviyesi: 2

Genel Yorum: Piyasada nadir rastlanan türlerdendir.

Limia nigrofasciata(Kambur Limia)

2008-07-08T08:52:00.001-07:00

Latince Adı: Limia nigrofasciata

Coğrafik Kökeni: Haiti,Dominik Cumhuriyeti

Yaşam Alanı: Sığ su birikintileri

Beslenme Biçimi: Hem etçil hem otçul

Davranış Biçimi: Barışçıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta

Cinsiyet Ayrımı: Erkekler daha küçük boyutta olurlar.Dişilerde gonopod organı bulunmaz.

Üreme: Canlı doğururlar.Üretimi gayet kolaydır.Yapmanız gereken tek şey suyun asidik ve yumuşak olmasını engellemektir.Aksi takdirde o şartlarda çiftleşme dahi gerçekleşmez.Bitkilerin sıklığı doğumu yaklaşmış dişinin güveninin artıracağı gibi erkeklerden de kaçmasına yardımcı olur.Hamilelik 6-8 hafta sürerken sayısı 50'ye varan yavru olabilir.Yavruların güveni için en iyisi anneyi doğurduktan sonra başka akvaryuma almaktır.Yavrular yaklaşık 6 ayda yetişkin boya ulaşırlar.

Sıcaklık: 22-26 °C

En Fazla Büyüdüğü Boy: 6 cm

En Az Akvaryum Hacmi: 40 litre

Su Sertliği: 10 - 25 °d

pH: 7.0 - 8.0

Genel Yorum:Doğasında genellikle bitkilerin çürüyen kısımlarını ve küçük böcek larvalarını yerler.

Limia melanogaster

2008-07-08T08:51:00.003-07:00

Latince Adı: Limia melanogaster

Habitatı ve Anavatanı: Jamaika

Beslenme Biçimi: Hem etçil hem otçul.

Davranış Biçimi: Barışcıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta

Cinsiyet Ayrımı: Erkekler daha küçük boyutlu olur. Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğururlar.Üremeleri diğer canlı doğuranlarda olduğu gibi gayet kolaydır.6 mm boyunda 10 ila 15 arası yavru dünyaya getirirler.Artemia ile beslenen yavrular daha hızlı gelişir.

Sıcaklık: 24-28 C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 4 cm,Dişiler 6 cm

En Az Akvaryum Hacmi: 60 lt

Su Sertliği: Orta

pH: 7.0 - 8.0

Zorluk Seviyesi: 2

Genel Yorum: 3 yıl yaşarlar.Akvaryumlarında saklanmaları için kaya ya da sık ve büyük yapraklı bitkiler konulmadılıdır.

Girardinus metallicus

2008-07-08T08:51:00.001-07:00

Latince Adı: Girardinus metallicus

Habitatı ve Anavatanı: Kostra Rika,Küba ve Orta Amerika

Beslenme Biçimi: Hem etçil hem otçul.Her türlü yemi kabul ederler.Haftada bir kaynatılmış marul ya da ıspanak verilmelidir.

Davranış Biçimi: Barışçıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Dişiler erkeklerden daha iri olur. Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğururlar.Dişiler 20 ila 30 arası yavru meydana getirebilirler.Yavrular 4-5 mm olur.Yavrular çok çabuk gelişir.Büyümelerini sağlayan en önemli şey gün aşırı artemia verilmesidir.

Sıcaklık: 22-28 °C üretimde 25 °C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 3 dişiler 5 cm.

En Az Akvaryum Hacmi: 45 lt

Su Sertliği: Orta

pH: 7

Zorluk Seviyesi: 2

Genel Yorum:4 yıl kadar yaşarlar.Gölge yapan bitkileri severler.

Gambusia affinis (Gambusya, Sivrisinek Balığı)

2008-07-08T08:50:00.000-07:00

Latince Adı: Gambusia affinis

Habitatı ve Anavatanı: Amerika

Beslenme Biçimi: Tam bir oburdur. Kendi ağırlığı kadar yemi birgünde yiyebilir. Etçil ağırlıklı yemleme yapılmalıdır.

Davranış Biçimi: Agresif

Kendi Türlerine Davranışı: Orta derecede agresif.

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Dişiler erkeklerden daha iri olur. Dişilerde gonopod bulunmaz.

Üreme: Canlı doğururlar, çok kolay ürerler, yavrularını ayırmak gerekir yoksa yerler.

Sıcaklık: 3-30 °C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 4 dişiler 6 cm.

En Az Akvaryum Hacmi: 40 lt

Su Sertliği: Orta

pH: 7.0 - 8.0

Zorluk Seviyesi: 1

Genel Bilgi: 2 yıl civarında ömürleri vardır. Su çok sıcak olmadıkça su şartlarına aldırış etmeyen çok dayanıklı bir balıktır. Sivrisinekle mücadelede kullanılır. Lepistes'e benzese de Lepistes'den daha agresif ve renksizdir.

Dermogenys pusillus (Halfbeak)

2008-07-08T08:49:00.000-07:00

Latince Adı: Dermogenys pusillus

Habitatı ve Anavatanı: Malezya, Endonezya, Tayland'ın sığ tatlı ve acı su bölgeleri.

Beslenme Biçimi: Canlı yemler. Diyeti geniş tutulmalı, pek çok tür canlı yem verilemlidir.

Davranış Biçimi: Erkekleri çok agresiftir. Suyun orta ve alt kesimlerinde yüzen balıklarla beslenmelidir.

Kendi Türlerine Davranışı: Erkekler özellikle üreme dönemlerinde agresiftir.

Yüzme Seviyesi: Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Erkekler daha incedir ve sırtlarında kırmızı bir yama bulunur.

Üreme: Canlı doğururlar. Üretimleri kolay değildir. Hamilelik 5-8 hafta sürer. 30 civarı yavru doğururlar. Yavrular anne babadan ayrılıp artemia ve toz yem ile beslenmelidir.

Sıcaklık: 20-28 °C

En Fazla Büyüdüğü Boy: Erkekler 7 cm, dişiler 12 cm.

En Az Akvaryum Hacmi: 60 lt

Su Sertliği: Sert

pH: 6.0 - 8.0 üretimde 7.2

Zorluk Seviyesi: 3

Genel Bilgi: Her 10 litreye 2 kaşık kaya tuzu atılması önerilir. Riccia gibi su üstü bitkileri bulunan sığ tanklardan hoşlanırlar. Suyun yüzeyine yakın yüzerler. Sürü balıklarıdır.

Anableps anableps (Dört gözlü balık)

2008-07-08T08:48:00.000-07:00

Latince Adı: Anableps anableps

Habitatı ve Anavatanı: Guyana,Venezuela,Brezilya,Meksika

Beslenme Biçimi: Etçil

Davranış Biçimi: Barışçıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Cinsiyet Ayrımı: Erkeklerde gonopod organı vardır.

Yüzme Seviyesi: Yüzey

Üreme: Yavrularını canlı doğururlar.Eşleşme 27-29 °C gibi yüksek sıcaklıklarda,akvaryum yüzeyindende 10-15 cm aşağısında gerçekleşir.Yavrular 2.5 cm büyüklüğünde doğarlar.Yavruları ayrılmalıdır yoksa anaçlar tarafından yenecektir.Saklanacak yerlerin çok olması yavruların doğduğunda yenme riskini azaltacaktır.2-3 hafta içinde içlerinden en küçük olanları bile 3 cm boya rahatlıkla ulaşacaktır.

Sıcaklık: 24-28 °C üretimde 27 °C

En Fazla Büyüdüğü Boy: 30 cm

Su Sertliği: 8 - 25 °d

pH: 7.0 - 8.5

Genel Yorum:Adını hem suyu hem de havayı aynı anda görebilen bir çift gözünden almıştır.Yüzeye çok yakın yüzerek gözlerinin bir kısmını suyun dışına çıkarır.Böylece cisimlerden çıkan ışınları kırılmaya uğramadan görür ve avının ve düşmanının yerini tam olarak tespit ederek ona göre hareket eder.Yutamayacağı boydaki balıklar için sorun teşkil etmez.Zamanının çoğunu yüzeyde geçirir.Canlı yemin diyetlerinden eksik edilmemesi gerekir.

Endler's (Acanthophacelus wingei)

2008-07-08T08:47:00.000-07:00

Latince Adı: Acanthophacelus wingei

Habitatı ve Anavatanı: Güney Amerika; Venezuella'da lepisteslerle aynı yerde bulunur.

Beslenme Biçimi: Hem etçil hem otçul. Kuru yemi severek yiyecektir.

Davranış Biçimi: Barışçıl

Kendi Türlerine Davranışı: Barışçıl

Yüzme Seviyesi: Orta - Yüzey

Cinsiyet Ayrımı: Dişiler daha renksiz ve iri olur. Erkeklerde gonopod bulunur.

Üreme: Lepistesler 28 günde bir yavrularken Endlerler 23-24 günde bir yavrular. Yavrularını yerler. Son günlerine gelen hamile dişi; yavruluk veya bol bitkili akvaryuma konulmalıdır. Küçük dişiler 4-6 tane, büyükler ise 20'nin üzerinde yavru bırakabilir.

Sıcaklık: 25 - 28°C

En Fazla Büyüdüğü Boy: 5 cm

En Az Akvaryum Hacmi: 40 lt

Su Sertliği: Orta - Sert

pH: 6 - 8.5

Zorluk Seviyesi: 1

Genel Yorum: Lepistesler ile kolayca çiftleşip kırma yavrular meydana getirebilir. Doğada beraber yaşasalar da endler 27 derecedeki sıcak bölgede yaşarken, lepistesler ise yaklaşık 25 derecedeki gölgelik kısımlarda yaşarlar.

Diğer Poeciliidae Türleri İle İlgili Genel Bilgiler

2008-07-08T08:43:00.000-07:00

Akvaryumculukta pek bilinmeseler de -en azından yurdumuzda pek bilinmeseler de- poeciliidae ailesi sadece lepistes, moli, velifera, plati, kılıçkuyruk, gambusya ile sınırlı değildir. Doğada (çoğunlukla Orta ve Güney Amerika'da) ve bazı ülkelerdeki akvaryumlarda bulunan çok değişik poeciliidae üyeleri de vardır. bunların birçoğu aslında ülkemizde bilinenlerden çok da farklı değildirler. Örneğin; bazı plati ırkları doğada kendiliğinden melezleşmeler sonucunda oluşmuştur. Bu platilerden xiphophorus variotus cinsi aslında çoğunlukla akvaryumlarda bakılan xiphophorus maculatus cinsinden çok da farklı değildir. Belki alakasız bir açıklama olacak ama aralarındaki fark, en fazla bir Çinli ile bir İngiliz arasındaki farklar kadardır. Bu sebeple xiphophorus variotus ve xiphophorus maculatus cinsini aynı başlık altında ele aldık. Sunset plati, xiphophorus variotus cinsinden türetilmiş bir akvaryum balığıdır.

Bildiğimiz kılıçkuyruk balığının (xiphophorus helleri) platiden çok daha yakın bir akrabası vardır: Xiphophorus nezahualcoyotl. Aslında bu balık kılıçkuyruğa benzer, benzemekten de öte onun çok yakın bir akrabasıdır ama bildiğimiz anlamda kılıçkuyruk değildir. Küçük farklarla kılıçkuyruklardan ayrılırlar. Akvaryumlarda çok fazla rastlanmasa da Orta Amerika'da, özellikle de Meksika'nın güneyi ve Honduras civarındaki tatlı sularda yaşarlar. Boyları kılıçkuyruktan biraz daha büyük olabilir. Rengi yeşil ağırlıklıdır. Vücudu daha kalındır, gövdesinin her iki yanında da enlemesine çizgiler bulunur, sırt yüzgeci daha gösterişlidir.

Xiphophorus montezumae adında, kılıçkuyruğa yakın akraba bir tür daha vardır. Bunun da vücudu yeşildir ve kılıçkuyruğa göre çok daha kalın bir vücudu vardır. Orta Amerika'nın güneyindeki tatlı sularda yaşarlar.

Xiphophorus cinsinin en ilginçlerinden biri de pigme xiphophorus balığıdır. Bilimsel adı xiphophorus pygmaeus olan bu şirin balık, kılıçkuyruk ve platilerin minik bir modeli şeklindedir. Boyu genellikle 3 cm.yi geçmez. Rengi sarı ağırlıklı, ince uzun bir balıktır ve diğer xiphophorus cinsleri gibi Orta Amerika'nın tatlı sularında yaşar.

Xiphophorus xiphidium, platilere benzeyen bir balıktır. Dolgun vücudu tıpkı bir platiyi andırır. Platiden farklı olarak renkleri daha mavimsidir. Parlak mavi renkli vücuduyla göz alıcı bir balıktır.

Xiphophorus gordoni ve xiphophorus milleri, platiye benzeyen balıklardır. Gri-yeşil renklidirler. Platilerden biraz daha irice olabilirler.

Poeciliidae ailesinin poecilia cinsi birçok balık türünü içerir. Lepistes, moli ve velifera ile akraba olan bu az bilinen poeciliidae üyelerinin en bilinen üyesi endler balığıdır. Literatürde poecilia endler diye geçen bu renkli ve minik balık kimilerine göre yabani bir lepistes varyetesidir. Güney Amerika'nın kuzey doğusundaki tatlı sularda bulunurlar. Lepistesten çok da farklı değildir. Lirkuyruk lepisteslere benzer. Farklı olarak kuyruğu daha dardır, kuyruğunun renkli kısmı genellikle turuncu-kırmızı renklidir ve gözleri daha iridir. Bu tür lepisteslerle kolayca melezleşebilir, bu melezleşmelerden yavru alınabilir. Yakın zaman dek (10-15 sene öncesinde) yurdumuzda bazı hobiciler bu balıklardan beslemekte idi. Ama son zamanlarda ülkemizdeki akvaryumcularda rastlanmamaktadır.

Poecilia latipunctata, birçok kaynakta molinin atası olarak geçer. Yabani örnekleri gambusyaya benzeyen sade ve gösterişsiz balıklardır.

Yukarıda sayılanlardan başka poeciliidae ailesinden az bilinen balıklar şunlardır: Flexipenis vittatus, heterandria formosa, gambusia sexradiata, poecilia melanogaster, cheneterodon carnegie, girardinus metallicus, phalleceros caudimaculatus, brachyrapis roseni, scolichtys grenwayi. Bunlar, akvaryumlarda beslediğimiz lepistes, moli, velifera, plati, kılıçkuyruk, gambusya balıklarının yakın akrabalarıdırlar.

alıntıdr...

Gambusya (Sinek Balığı)'larla İlgili Genel Bilgiler

2008-07-08T08:42:00.000-07:00

(Gambusia affinis)

Anavatanı Florida'dan Orta ve Güney Amerika'ya kadar uzanan tatlı sulardır.

Doğal olarak yaşadıkları Amerika kıtasının çeşitli bölgelerinden, dünyanın farklı yerlerine sivrisineklerle mücadele amacıyla götürülmüş olan bu balıklar aslında akvaryum balığı değildirler ama akvaryumlarda bakılmaları için hiçbir sakınca yoktur.

Oldukça sağlam yapılı ve çok kolay üreyebilen gambusya, çok çeşitli su özelliklerine uyum gösterebilir. 15-30°C arasındaki ısı diliminde yaşayabilirler. pH 5-8 arasında olabilir. 15-20 litrelik küçük akvaryumlarda dahi üreyebilirler.

Gambusya balığının erkeği 4 cm. civarında iken dişisi 6 cm. boya ulaşabilir. Erkeklerinde gonopod bulunur ve dişilerden daha ufaktırlar. Dişileri aynı lepistes dişilerine benzer ama daha soluk renkli veya alacalı olabilir. Erkekleri de yabani lepisteslere benzer ama farklı olarak renkli değildirler, kuyrukları daha basittir. Gri-yeşil arasında renkleri vardır.

Yurdumuzda da çeşitli sulak alanlara, bataklıklara, küçük derelere ve gölcüklere sivrisineklerle mücadele etmek için bırakılmışlardır. Çeşitli iklim şartlarına uyum gösterebildiği için ülkemizdeki sulak alanlarda da üremişlerdir. (Mesela ben Samsun'da bulunduğum yerdeki tatlısularda bunlardan onbinlercesini gördüm, bazıları şu anda akvaryumumda)

Dişi gambusya, her ay 20-50 arasında yavru dünyaya getirir. Yavrular doğduklarında çok küçüktürler. Gambusyalar kendi yavrularını yiyebilirler. Bu yüzden üretim için bitkili bir tank kullanmakta fayda vardır. Yavruluklar da kullanılabilir. Yeni doğan yavrular artemia, sivrisinek larvaları ile beslenebilirler. 2-3 ayda üreyebilecek olgunluğa gelen gambusyalar diğer poeciliidae üyelerine göre daha saldırgandırlar.

Gambusyalar, et ağırlıklı beslenirler. Yosun gibi bitkisel ürünleri yeseler de asıl gıdaları böcek larvalarıdır. Özellikle sivrisinek larvalarına kesinlikle dayanamaz.

Bazı akvaryumcularda lepistes diye satılmakta olan gambusyalar, lepistese çok benzerler. Özellikle dişileri hemen hemen aynıdır. Ama çok küçük farklar vardır. dişi lepistesin burnu, dişi gambusyanın burnuna oranla daha küttür. Dişi gambusyanın burnu daha sivridir. Ayrıca gambusyaların kuyruklarında bir dizi benekler olabilir. Lepistes dişilerinde ise bu şekilde beneklere rastlanmaz. Bir diğer fark da dişi gambusya erkek lepistese karşı çok saldırgan bir tutum içindedir. Erkek lepistes de dahil, akvaryumdaki tüm lepistesleri öldürebilirler.

Gambusya, yakın akrabası olan bazı balıklarla melezleşebilir ve yavru alınabilir. Lepistes en yakın akrabasıdır. Moli ve velifera da gambusya ile akrabadırlar. Burada önemli bir konuya dikkat çekmek gerekir: Doğadan alınan erişkin gambusyalar, akvaryum ortamındaki balıklara saldırgan bir tutum içinde olacaklardır. Bunu engellemek için de doğadan yavru ve genç gambusyaları almak gerekir. Özellikle yavru gambusyalar, yavru lepisteslerle sürü oluştururlar. Melezleştirme konusunda dikkat edilmesi gereken bazı noktalar vardır. örneğin; erkek lepistesle melezleştirilmek istenen dişi gambusya, daha önce çiftleşmemiş olanlardan seçilmelidir. Daha önce çiftleşmiş gambusyalardan seçildiği taktirde erkek lepistesin spermlerini reddedecektir. Aynı durum, erkek gambusya ile melezleştirilmek istenen dişi lepistes için de geçerlidir. Poeciliidae ailesinden balıklarda bu genel bir durumdur.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Birbirlerine küçüklükten itibaren alıştırıldıkları taktirde doğadan alınan gambusyalarla akvaryumlardaki lepistesler bir arada tutulabilirler. Çok saldırgan olmayan balıklarla bir arada beslenebilirler. Ama genellikle akvaryumlarda bakılmadığı için küçük bir akvaryumda sadece gambusyalardan oluşan bir grup halinde bakılmaları önerilir.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? Genellikle akvaryumcularda bulunmazlar, bulunanları da doğadan alınmış olan gambusyalardır. Bu yüzden den kendilerinin bağışıklık kazandıkları bir çok parazit ve zararlıların taşıyıcısı olabilecekleri için özellikle hassas balık türleriyle kesinlikle bir arada bakılmamalıdırlar. Scalare, neon tetra gibi balıklarla bir arada bakılmamalıdırlar.

Devam edecek...

alıntıdir.

Kılıçkuyruklarla İlgili Genel Bilgiler

2008-07-08T08:41:00.002-07:00

(Xiphophorus helleri)

Platinin çok yakın akrabasıdır. Anavatanı Orta Amerika'nın tatlı sularıdır. İnce uzun balıklardır. Erkekleri kuyruk hariç 10 cm. ve dişileri 12 cm. kadar büyüyebilir. Erkekler dişilerden daha ince yapılıdır ve gonopodları vardır. ayrıca erkeklerin kuyruklarının alt kısmı kılıç şeklinde uzamıştır. Kuyruklarıyla beraber erkeklerin boyu 15 cm. olabilir.

Doğal örnekleri kahverengi ve yeşil renkli olmasına karşın seçici üretim yöntemleri ve melezleştirme çalışmaları sonucunda çok çeşitli ırklar elde edilmiştir. En bilinen varyeteleri şunlardır: Fantom, gümüş, sarı, calico, tuxedo, siyah, yeşil, kırmızı, sarı, albino, lirkuyruk varyeteleridir.

20-26° C sıcaklıktan hoşlanırlar. pH 6-8 arasında olmalıdır. En az 80 litrelik bir akvaryumda ve grup halinde bakılmaları önerilir. Bitkili akvaryumları severler.

Diğer poeciliidae üyeleri gibi kılıçkuyruklar da grup balıklarıdır. En az 4-6 bireyden oluşan bir grup halinde bakılmalıdırlar. Grup, 1 erkeğe 5-6 dişi düşecek şekilde ayarlanmalıdır. Akvaryum 80 litreden küçükse grupta sadece 1 erkeğin bulundurulması gerekir çünkü baskın erkek diğerlerini hırpalar. 4 erkek balık koymak daha doğru olur çünkü baskın erkeğin saldırganlığı dağılabilir.

Kılıçkuyrukların ilginç özelliklerinden biri de dişilerin erkeğe dönüşmesi özelliğidir. Yaşadıkları ortamda erkek kılıçkuyruk bulunmuyorsa baskın olan dişi kısa sürede erkeğe dönüşür. Bazen de hastalık atlatmış ve yaşlanmış dişiler durup dururken erkeğe dönüşebilir.

Erişkin bir dişi ortalama her ay 20-100 arasında yavru verebilir. Yavruları kesinlikle erişkinlerden ayırmak gerekir, av olabilirler. Hamile balığın yavruluğa konması genelde tavsiye edilmez. Strese girip kendisine zarar verebilir. Bunun yerine küçük ve bol bitkili bir üretim tankı kullanılabilir. Bitki bulunmazsa rafya kullanılmalıdır.

Yavrular artemia ile beslenmelidir. 3-4 aylıkken üremeye hazır hale gelirler.

Kılıçkuyruk konusunda dikkat edilmesi gereken en önemli nokta, akvaryumun üzerinin kapatılmasıdır. Akvaryumun üzeri hava alabilecekleri ama dışarı atlamalarını engelleyecek şekilde kapatılmalıdır. Bu balıklar sıklıkla tanktan dışarı atlayabilirler.

Yakın akrabaları ile melezleşebilen kılıçkuyrukların varyetelerinin oluşturulmasında platiler önemli bir paya sahiptir. Piyasada bulunan birçok kılıçkuyrukta plati genleri vardır. Aynı şekilde, piyasadaki platilerde de kılıçkuyruk genleri olduğundan daha önce bahsedilmişti.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Lepistes, plati, moli, velifera gibi poeciliidae balıkları kılıçkuyruklara iyi birer arkadaş olabilirler. Çeşitli tetra türleri, labirent balıkları ve küçük yapılı çiklitler de kılıçkuyruklarla beraber beslenebilirler. Bunun dışında corydoras cinsleri, otocinclus, ancistrus, vatoz gibi balıklar ve labeo türleri de kılıçkuyrukların bulundukları akvaryumlarda güvenle bulundurulabilirler.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? İstisnai durumları olsa da scalare ile bir arada bulunmaları sakıncalı olabilir. Kılıçkuyruklar, bunlara karşı çok saldırgan bir tutuma girebilirler. Aynı şekilde japon balığı ile bir arada beslenmeleri de sakıncalıdır. Bunların dışında, çok iri yapılı ve etçil balıklarla da bir arada bulundurulmamalıdır.

Devam edecek...

alıntıdır..

Platilerle İlgili Genel Bilgiler

2008-07-08T08:41:00.001-07:00

(Xiphophorus maculatus, xiphophorus variotus)

Poeciliidae ailesinin en bilinen üyelerinden biridir. Doğal olarak Guetamala, Honduras ve Meksika'daki tatlı sularda yaşarlar. Küçük, yuvarlak ve sevimli balıklardır. Erkekleri 4, dişileri 6 cm. civarındadır. Erkek platilerde de anüs yüzgeci gonopod şeklinde gelişmiştir.

Doğal örnekleri kahverengi ve gri tonlu renklere sahip olan platilerin, çeşitli melezleştirme ve seçici üretim yöntemleri ile birbirinden güzel ırkları üretilmiştir. Tuxedo, calico, wag tail, mond, fantom, korallen, simpson, sunset, blutendes herz, mickey mouse, gold, golden neon, golden moon, lirkuyruk, sarı, mavi, kırmızı, albino ırkları başlıcalarıdır. En yaygın ırkları calico, kırmızı ve fantom ırklarıdır.

Plati bir grup balığıdır. En az 30 litrelik bir akvaryumda bakılmalıdırlar. 6-10 bireyden oluşan bir grup halinde ve 1 erkeğe en az 2 dişi düşecek şekilde bakılmalıdırlar. 20-28°C sıcaklıktan hoşlanırlar ve pH 7-8 arasında olmalıdır. ayrıca bulundukları akvaryumda bol bitki bulunması faydalıdır.

3-4 aylıkken üremeye hazır hale gelirler. Üretimleri kolaydır ve özel şartlar gerektirmezler. Yetişkin bir plati her ay ortalama 20 yavru dünyaya getirir. Erkekler sürekli dişilerin peşinde gezer. Dişilerin hamile olduğu, karınlarındaki şişlikten ve arka kısımdaki koyuluktan anlaşılır. Arka kısımları simsiyah olmuşsa doğum yakında gerçekleşecek demektir. Platiler genellikle yavrularını yemezler, daha çok genç platiler kendi yavrularını yeme eğilimindedirler. Yine de doğum yapacak platiyi ayrı ve bitkili bir tanka almakta fayda vardır. ayrı bir tank imkanı bulunmuyorsa doğum için yavruluklar kullanılabilir. Yeni doğan yavruları artemia ve yumurta sarısı ile besleyebilirsiniz, birkaç hafta sonra kuru yemlerden verebilirsiniz.

Her türlü kuru yemi severek yiyen platiler, beslenme konusunda sorun yaşatmazlar. Yosun, çeşitli bitkisel yemler ve böcek larvalarıyla beslenebilirler.

Platiler, yakın akrabaları olan balıklarla melezleşebilirler ve bu melezleşmelerden yavru alınabilir. Plati varyetelerinin geliştirilmesinde kılıçkuyruk balıkları (xiphophorus helleri) da kullanılmıştır. Akvaryumlarda bakılan platilerin çoğunda kılıçkuyruk genleri de vardır. aynı şekilde kılıçkuyruk varyetelerinin çoğunda da plati genleri vardır.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Lepistes, kılıçkuyruk, moli, velifera, corydoras türleri, tetra türleri, otocinclus, ancistrus, danio, zebra balığı, küçük ve sakin çiklit türleri ve labirent balıkları ile bir arada bulundurulabilirler.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? Japon balıklarına zarar verebilecekleri için bunlarla bir arada bulundurulmamalıdır. Etçil ve saldırgan balıklarla da bir arada bulundurulmamalıdır. Scalare (melek balığı) plati ile aynı akvaryumda bulundurulabilirse de platiler bunların geniş yüzgeçlerine zarar verebilirler.

Devam edecek...

alıntıdır.

Veliferalarla İlgili Genel Bilgiler

2008-07-08T08:40:00.000-07:00

(Poecilia velifera)

Molinin çok yakın akrabası olan bu balık, aslında irice bir cins molidir. Bazı özellikleri ile molilerden ayrılır.

Anavatanı Orta Amerika'nın tatlı ve yarı tuzlu suları olan velifera, ırmakların denize döküldüğü yerlerde yaşadıkları için tuzlu suya da adapte olmuşlardır. Bu yüzden bulundukları akvaryumun suyuna 10 litreye 2-3 çay kaşığı tuz (kaya tuzu) atmak gerekir.

Erkekleri 6, dişileri 8 cm. civarındadır. Erkekleri gonopodları sayesinde dişilerden ayrılır. Ayrıca erkeklerinin yelken gibi son derece gösterişli sırt yüzgeçleri vardır. bu sırt yüzgeçlerinin düzgün gelişebilmesi için yüksek bir akvaryuma (en az 40 cm.) ihtiyaç duyarlar, aksi halde sırt yüzgeçleri gelişemez.

24-28°C sıcaklığı severler. pH 6-8 arasında olmalıdır. Bol akıntılı suları severler. En az 80 litrelik ve yüksekçe (40 cm. ve yukarısı) bir akvaryumda bakılmaları gerekir. Bol bitkili akvaryumlardan hoşlanırlar. en az 5-6 bireylik bir grup halinde bakılmaları önerilir. Bakımı biraz tecrübe gerektiren bu balığın üretimi kolay olsa da diğer poeciliidae üyelerine göre daha zordur.

Velifera, bitkisel ağırlıklı beslenir. Tıpkı moli gibi spiriluna yosunu başta olmak üzere yenilebilen her türlü yosuna bayılırlar. Yemleme konusunda sıkıntı yaşatmazlar. Bunlara da yosun bulunmadığı taktirde haşlanmış ıspanak yaprağı verilebilir. Bunun dışında kaliteli kuru yemleri de reddetmezler.

Veliferanın üretimi diğer poeciliidae üyelerine göre biraz zordur. Dişiler 2 ayda bir ortalama 10-50 arasında yavru dünyaya getirir. Yavruları oldukça iridir. Kendi yavrularına zarar vermezler. Bulundukları akvaryumda başka türden balıklar yoksa doğum yapmak üzere olan dişiyi ayırmaya gerek yoktur. Eğer bulundukları akvaryumda başka türden balıklar varsa doğum yapmak üzere olan dişiyi 20 litrelik bir tanka almak gerekir. Moliler gibi bunlar da yavruluklarda üretilmemelidirler; ölü doğum olabilir, yavrular erkek doğabilir ve hamile balık stresten dolayı kaybedilebilir. 6 aylık olduklarında üremeye hazır hale gelirler.

Veliferaların da çok çeşitli varyeteleri geliştirilmiştir. Bunlardan başlıcaları; altın (sarı), turuncu, gümüş, dalmaçya, balon velifera cinsleridir. Balon molilerde olduğu gibi balon cinsi veliferalar da laboratuarlarda üretilmiş mutasyon balıklarıdır.

Erkekleri, hemcinslerine karşı oldukça saldırgan olan veliferalardan akvaryumda sadece bir tane erkek bulundurulması gerekir. Aksi taktirde baskın erkek diğer erkekleri hırpalar, ölümlerine sebep olabilir. Akvaryum 100 litreden büyükse ve bol bitkili ise birden fazla erkek bulundurulabilir. Bu durumda şiddetin dağılması için 4 erkek koyulabilir.

Yakın akrabaları olan bazı balıklarla melezleştirilebilir ve yavru alınabilir. Veliferaların en yakın akrabası molilerdir. Moli-velifera melezi balıkları inanılmaz derecede gösterişli balıklar olduğu bilinmektedir. Bunun dışında da lepistes ve gambusya da yakın akrabaları sayılabilirler.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Moli, lepistes, kılıçkuyruk, plati gibi poeciliidae üyeleri ile bir arada bakılabilirler. Küçük çiklit türleri, labirent balıkları, labeo balıkları ile bir arada bulundurulabilen veliferalar corydoras türleri, otocinclus, ancistrus, vatoz, tetra türleri, rasbora, zebra, danio gibi balıklarla da barış içinde yaşayabilirler.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? Saldırgan balık türleriyle bir arada olmamalıdırlar.

Devam edecek...

aLıntıdır...

Molilerle İlgili Genel Bilgiler

2008-07-08T08:39:00.000-07:00

(Poecilia sphenops)

Poeciliidae ailesinin en dekoratif balıklarından biri olan bu sevimli türün ana vatanı Texas ve Orta Amerika'daki tatlı ve yarı tuzlu sulardır. Bu balıkların erkekleri 4, dişileri 6 cm. olabilir. Erkeklerde diğer poeciliidae üyeleri gibi gonopod bulunur.

24-28°C sıcaklığı severler. pH 6-8 arasında olmalıdır ve suda kesinlikle ısı değişimi olmamalıdır. En küçük ısı değişiminde bile sağlıkları bozulabilir. En az 60-80 litrelik bol bitkili bir akvaryumda ve 4-6 bireyden oluşan bir grup halinde bakılmaları önerilebilir. 1 erkeğe 3 dişi düşmesi uygundur.

Poeciliidae ailesinin en hassas üyesidir. Özellikle ısı değişimlerine karşı çok hassastır. Kolayca mantar hastalıklarına yakalanabilirler. Bu yüzden de bakımı biraz tecrübe gerektiren bir balık türüdür.

Bulundukları akvaryuma 10 litreye 1 çay kaşığı hesabı ile tuz (kaya tuzu) katmak faydalıdır. Bu şekilde hastalıklara karşı direnci artırılabilir. Hazır yeri gelmişken, moli ile ilgili çok ilginç bir bilgiyi burada sunmak faydalıdır: Moli, deniz akvaryumuna ilk başlayanlar tarafından da kullanılmaktadır. Az tuzlu sularda da yaşayabilmesi sonucu, yeni kurulmuş bir tuzlu su akvaryumunda suyu hazırlayıcı bir canlı olarak bu tanklara salınmaktadır.

Çok çeşitli varyeteleri geliştirilmiş ve bu göz alıcı varyeteler akvaryum dünyasında yerlerini almışlardı. Bu varyetelerden en bilinenleri: Siyah (arap-black), aykuyruk, albino, gümüş, dalmaçya, balon, sarı (altın), leopar varyeteleridir. Burada balon moli konusunda kısa bir bilgi vermek yerinde olur: Balon moli bir mutasyon ürünüdür. Genleri ile oynanarak laboratuar ortamında geliştirilmiş ve buralardan yayılmış bir balık türüdür.

Moliler oldukça doğurgan balıklardır. Ortalama 45 günde bir, 20-50 arası yavru verirler. Genellikle kendi yavrularına zarar vermezler. Bu yüzden, akvaryumda başka balık çeşitleri yoksa doğum ana tank içinde gerçekleşebilir. Ama başka balık türleri varsa hamile balık, küçük bir üretim tankına alınmalıdır. Burada önemli olan nokta; hamile balığın konduğu tankın ısısı ile ana tankın ısısı farklı olmamalıdır.

Moli üretimi için bazen yavruluk kullanılsa da bu sakıncalı olabilir. Yavruluğun içinde strese giren anne balık erken doğum yapabilir, ölü doğum yapabilir, kendisi bile ölebilir. Bu yüzden yavruluk kullanımı bu balıklarda tavsiye edilmemektedir.

Yeni doğan moliler oldukça iri yapılıdırlar. Artemia ve spiriluna yosunu ile beslenebilirler. Birkaç hafta sonra bitkisel ağırlıklı yemler vermeye başlayabilirsiniz. 5-6 aylık olduklarında üremeye hazır hale gelirler.

Moliler, yemleme konusunda sorun yaşatmasa da bitkisel ağırlıklı beslenmelidir. Oldukça iyi bir yosun yiyicisidirler ve bu sebeple akvaryumdaki yosunlaşmaları bir nebze olsun engellerler. Et ürünleri bu balıklar için faydadan çok zarar getirir. Özellikle hassas yapıları göz önünde bulundurularak tubifex türü yemler kesinlikle verilmemelidir. Et ağırlıklı beslendikleri taktirde ömürleri azalır, hastalıklara yakalanabilirler. Bunların yerine spiriluna yosunu ve çeşitli diğer yenilebilir yosunlar, haşlanmış ıspanak verilebilir. Bitkisel ağırlıklı beslenseler de genellikle akvaryum bitkilerine zararları olmaz. Bunlar zaten bol bitkili akvaryumlarda bakılmalıdır.

Moliler, yakın akrabaları olan bazı balıklarla melezleşebilirler ve yavru alınabilir. En yakın akrabaları velifera, gambusya ve lepistestir.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Oldukça barışçıl olan bu balıklar lepistes, velifera, plati, kılıçkuyruk gibi poeciliidae üyeleri ile bir arada bulunabilirler. Labirent balıkları, sakin çiklit türleri, neon tetra, zebra balığı da bunlarla iyi arkadaşlık eder. Corydoras cinsleri, otocinclus, ancistrus, vatoz gibi balıklar da bunlarla bir arada güvenle barındırılabilirler.

Hangi balıklarla bir arada bulundurulmamalıdırlar? Saldırgan ve iri yapılı balıklarla bir arada bulundurulmamalıdırlar.

alıntıdır...

Lepisteslerle İlgili Bilgiler

2008-07-08T08:38:00.000-07:00

(Poecilia reticulata, lebistes reticulatus)

Ailenin en popüler üyesidir. Ülkemizde lepistes ismi ile bilinse de yurt dışında genellikle guppy olarak bilinir.

Anavatanı; Barbados ve Trinida dahil, Orta Amerika'dan Brezilya'ya kadar tatlı ve sığ sulardır. Buradan çeşitli ülkelere götürülmüş ve akvaryumlarda üretilmiştir.

En az 20 litrelik bir akvaryumda bakılması gereken lepistesler, 24-28°C sıcaklıktan hoşlanırlar. Bulundukları akvaryumun suyu berrak olmalıdır. pH 5,5-8 arasında olmalıdır. bol bitkili akvaryumlardan hoşlanırlar. Bulundukları akvaryumun su sirkülasyonunun çok şiddetli olmaması daha iyidir. Tankta düzenli su değişimleri yapmak çok faydalıdır. Haftada 1-2 kes %20-30 civarında su değişimi yapmak gerekir. Akvaryum suyuna 10 litreye 1 çay kaşığı tuz koymak, hastalıklarla mücadelede bir ön tedbirdir. Ama sofra tuzu yerine kaya tuzu kullanılması tavsiye edilmektedir.

Lepistes, bir grup balığıdır. Bir tanka en az 4 birey konmalıdır. 1 erkeğe 3 dişi oranında düşünülmelidir.

Erkekleri 3, dişileri 4 cm. kadardır. Erkekleri çok renkli ve ince yapılıyken dişileri gri/yeşil renkli yada renksiz ve daha dolgundur. Tüm poeciliidae üyeleri gibi erkeklerin anüs yüzgeci gonopod şekline gelmiş ve bir üreme organına dönüşmüştür.

Beslenme konusunda sorun yaşatmazlar. Su piresi (daphnia) tubifex, sivrisinek larvaları gibi canlı yemler ile birlikte su yosunları ve çeşitli bitkisel besinleri de severek yerler. Ağırlıklı olarak bitkisel beslenmeleri daha uygun olur. Yiyebilecekleri su yosunlarından bulamazsanız bir ıspanak yaprağını 10-15 dakika kaynatıp damarlarını ve sapını aldıktan sonra ince bir şekilde kıyarak lepisteslerinize verebilirsiniz. İştahla yiyeceklerdir. Ispanak, onların sindirim sistemlerini de rahatlatır ve kabızlığı önler. Hergün değil, 15-20 günde bir ıspanak verilmesi faydalı olur.

Üretimi en kolay akvaryum balığıdır. Üremek için özel şartlar gerektirmezler. Erkekler 2, dişiler 3 aylıkken üremeye hazır hale gelirse de balığın sağlığı açısından 4-5 aylık olmadan önce erkek ve dişi balıklar ayrı tanklarda tutulması faydalıdır. Çünkü küçük yaşta üremeye başladıklarında balığın (dişi balık) vücudunda kalıcı deformasyonlar oluşabilir.

Üreme olgunluğuna gelmiş erkek balık sürekli dişileri kovalar. Bu yüzden de dişilerin sayısı erkeklerden fazla olmalıdır. 1 erkeğe en az 3 dişi düşmelidir. Eğer erkeklerin sayısı dişilerden fazlaysa erkekler tarafından sürekli kovalanan dişiler çabuk yorulacak, bitkin düşüp hastalıklara daha kolay yakalanacaktır. Erkek sayısının dişilerden az olması, sürekli kovalanan dişilere ara sıra dinlenme şansı verir.

Erkek balık dişiyi dölledikten sonra dişi balık bu 6-8 doğum boyunca erkeğe ihtiyaç duymadan doğum yapabilir. Bu yüzden de bir kez çiftleşen dişinin, erkek balıkların olmadığı bir akvaryumda 6-8 ay boyunca doğum yapması ilginç bir gözlem olmaktadır.

Dişi lepistesler ortalama olarak her ay 10-30 arasında yavru verir. İlk kez doğum yapan bir dişinin yavru sayısı 10-15 kadar iken sonraki doğumlarda bu sayı artar. Buna karşılık ilk doğan yavrular ileride iri yapılı bireyler olurlar, sonradan doğanlar ise ilk doğanlara göre daha minik yapılı olurlar.

Doğum yapmak üzere olan dişi balık, filtrasyonu iyi olan küçük ve bitkili bir tanka alınabilir. 15 litrelik bir tank bu iş için uygundur. Akvaryumun bol bitkili olması bu durumda çok faydalıdır. Çünkü lepistesler genellikle kendi yavrularını yeme eğilimindedirler. Yeni doğan yavrular içgüdüsel olarak hemen saklanma yerleri ararlar. Özellikle ince yapraklı su bitkileri yada yüzey bitkileri bu iş için çok uygundur. Yavru lepistesler bol bitkili akvaryumlarda daha iyi ve hızlı gelişirler.

Bitki bulamazsanız bunun yerine rafya kullanabilirsiniz. Kırtasiyecilerden alacağınız rafyayı 1 m. Kesin ve makas yardımıyla bukleler oluşturup suya koyun. Doğacak yavrular bunun içine saklanacaklardır. Rafyanın yeşil renkli olması daha doğal bir görünüm vereceği için balığın kendisini daha rahat hissetmesini sağlayacaktır.

Doğum yapmak üzere olan dişiyi başka bir tanka ayırma imkanı yoksa piyasada ucuza bulunabilen ve çok çeşitli olan yavruluklar kullanılabilir.

Yeni doğum yapmış bir dişiyi doğumdan hemen sonra erkek balıkların arasına salmamalısınız. Dişiler doğum sırasında erkekleri kendilerine çeken bir madde salgılarlar. Doğum sırasında zaten bitkin düşen dişi balık, azgın erkekler tarafından hemen kovalanmaya başlarsa dişi balığı kaybedebilirsiniz. Bu yüzden hiç olmazsa 2-3 gün özel vitamin takviyesi ile anne balığı ayrı bir yerde beslemeniz faydalı olur. Akvaryum yeterinde büyük (100 litre ve üzeri) ve bol bitkili ise, erkek balık sayısı dişi balık sayısının1/4'ü ise bu işlemi daha kısa tutabilirsiniz yada gerek duymayabilirsiniz.

Yavrular, erişkinlerden ayrı tutulmalıdır yoksa onlara yem olabilirler. 1-1,5 aylık olunca erişkin lepisteslerin yanına konabilirler. 1-2 cm. boyuna ulaşan genç lepistes, büyük lepistesler tarafından avlanamayacak kadar büyüktürler. Yavrular yeni çıkmış artemia larvaları ile beslenmelidirler. Artemia konusundan ve bu yemin nasıl hazırlandığından daha önceki konularda bahsedilmişti. İlk 1 aydan sonra her türlü kuru yemi ve yiyebilecekleri diğer yemleri genç lepisteslere verebilirsiniz.

Lepistesler, yakın akrabası olan bazı balık türleri ile çiftleşebilir ve bu çiftleşmelerden yavru alınabilir. Yakın akrabaları; gambusya, moli, velifera gibi balıklardır.

Hangi balıklarla bir arada beslenebilir? Moli, velifera, plati, kılıçkuyruk gibi poeciliidae üyeleri lepistesler için uygun arkadaşlardır. Neon tetra, zebra balığı, corydoras türleri, otocinclus, ancistrus, scalare ve labirent balıklarının sakin türleriyle bir arada bakılabilirler. Tank çok büyükse (250 litre ve üzeri) küçük ve sakin çiklit türleri ile beraber de bakılabilirler.

Hangi balıklarla bir arada olmamalıdırlar? Clown loach, tetrazon gibi kuyruk kemirici balıklar özellikle erkek lepisteslerin kuyruklarını yerler. Bu yüzden bunlarla aynı akvaryumda bulunmamalıdırlar. Aynı şekilde istisnaları olsa da japon balıklarıyla da aynı akvaryumda bulunmaları sakıncalıdır. Japon balıklarının cüsseleri lepisteslerden çok daha büyük olmasına rağmen, gösterişli yüzgeç ve kuyrukları lepistesler tarafından didiklenebilir. Bunların dışında küçük balıklarla beslenen saldırgan balıklarla -akvaryum ne kadar büyük olursa olsun- bir arada kesinlikle bulundurulmamalıdır.

Lepistes, dayanıklı bir balık sayılır. Çoğunlukla, akvaryum hobisine yeni başlayanlarca tercih edilir. Bakımı kolay olsa da burada önemli bir konuya değinmekte fayda var: Yurdumuzdaki yerli üretim lepisteslerde özellikle son yıllarda sıklıkla sağlık problemleri çıkmaktadır. Bu sorunların başlıca sebebi gen bozulması olabilir. Bu sebeple akvaryumdaki lepisteslerin arasına ara sıra akvaryumdakilerle kan bağı olmayan lepisteslerin salınması, gen çeşitliliğini artırmak anlamında faydalı sonuçlar verebilir. Sürekli kendi aralarında çiftleşen lepistes kolonisinde, sonraki jenerasyonlarda gen bozulmaları, renk kaybı, bağışıklık sisteminin zayıflamasına bağlı olarak hastalanma riski gibi durumla görülebilir.

Seçici üretim yöntemleri ile birbirinden güzel lepistes ırkları üretilmiştir. Doğal örneklerinin soluk gri/yeşil renklerine karşılık, rengarenk ve çeşitli kuyruk-yüzgeç formlarına sahip çok gösterişli ırklar üretilmiştir. Bunlardan başlıcaları; tuxedo, lirkuyruk, king, albino, çim, mozaik ırklarıdır. Bu ırkların birbirleri ile melezleşmesinde de sayısız varyete oluşturulmuştur. Sizler de kendi akvaryumunuzda değişik ırklardan lepistesleri melezleştirip değişik lepistes örnekleri elde edebilirsiniz. Albino lepistesler, diğer albino canlılar gibi bembeyaz değildir; pembe ve sarının açık tonları halindedir.

Devam edecek...

Poeciliidae ailesi hakkında genel bilgiler

2008-07-08T08:37:00.000-07:00

Poeciliidae ailesi hakkında genel bilgiler:

Doğal olarak yalnızca Amerika'nın tropik ve astropik bölgelerinde yaşayan ve birçoğu akvaryum balığı olarak ünlenmiş çok sayıda balık türünün yer aldığı bir familyadır. Lepistes, moli, velifera, plati, kılıçkuyruk, gambusya gibi akvaryum dünyasında bilinen balıkların yanısıra az bilinen birkaç türü daha kapsar.

Boyları 3-15 cm. arasında değişen poeciliidae ailesi üyelerinin en belirgin özellikleri şu şekilde özetlenebilir:

1. Erkek-dişi ayırımı çok belirgindir. Erkekler daha küçük ve gösterişli, dişiler daha dolgun yapılı ve gösterişsizdir. Ayrıca erkeklerin anüs yüzgeci, gonopod denilen üreme organına dönüşmüştür.

2. Bu ailenin üyeleri, yavrularını doğurarak dünyaya getirirler. Aslında bu yalancı bir doğumdur. Tüm balıklar gibi yumurta ile çoğalırlar ama farklı olarak yumurtalar anne karnında gelişir ve vücuttan atılırken açılırlar ve yavrular serbest kalır. Bu da doğum gibi gözlenir.

3. Etçil ve otçuldurlar. Yosun ve çeşitli bitkilerle beraber böcek larvaları, yavru balıklarla da beslenirler. Hatta birçok türü kendi yavrularını bile yer.

Devam edecek...

alıntıdır.

Lepistes Notları

2008-07-08T08:36:00.000-07:00

Gerek göze hoş görünümü ve kolay üremesi gerekse de maliyeti nedeni ile bir çok akvaristin zaman zaman konukları olmuşlardır lepistesler.
Bakımı en kolay , su şartlarına töleresi en yüksek balıklar arasındadır.
Yanlız ; yanlış beslenme ve akvaryum şartlarının uygunsuz hazırlanışı yüzünden ölümlere , bir çok akvaristinde soğumasına ve akvaristliğe devam etmemesinede neden olmuşlardır.
İşte bu nedenden dolayı kendi bildiklerimi ve internet üzerinden topladığım bilgileri sizinle paylaşmak istedim.
Lepistesler kökeni orta amerikaya dayanan bir tatlı su balığıdır. Doğal halleri ve görünümleri akvaryumumuzdakilere hiçde benzememektedir.

Ülkemiz akvaryumcularında en fazla bulabileceğiniz 2tür yerel adlarıyla mozaik ve alman lepistesleridir. Ama bu balıkların bilinen onlarca varyetesi bulunmaktadır.

Akvaryumun hazırlanışı;
Lepistes gibi canlı doğuran cinslerinin en az 40-50 lt lik akvaryumlarda bakılması önerilir. Lepistesler de grup balığıdır. En az 4 lü gruplar halinde bakılmalıdır. Bu gruplar 1erkeğe 3 dişi oranında tutulmalıdır. Benim tavsiyem akvaryumunuz da mümkün oldunca az grup bulundurmanızdır. Kolay üreyebilen balıklar olduğu için ileride bir çok sıkıntıya katlanmaktan kurtulursunuz. Akvaryumunuzun yetersiz gelmesi gibi...
Canlı doğuran akvaryumu demek bitki akvaryumu demektir. Neredeyse canlı bitkilere en çok ihtiyacı olan balıklardır. Akvaryumunuzda bitkiniz nekadar çoksa erişkin balıkların gelişimi ve üremesi, yavru balıkların hayatta kalması ve büyüme hızı o denli artacaktır.

Akvaryumunuza bitki tavsiyesi olarak başta Saz olmak üzere Limon, Zeytin, Eledoa, Çınar, ve Java yosunlarını belirtebilirim. Aşağı yukarı hiç bir canlı bitkiyle uyumsuzlukları yoktur. Akvaryum su sıcaklığını en fazla tölere edilebilen balıklardandır. 18 ila 30 derece arasını kaldırabilirler. Ama tavsiye ettiğim akvaryum ısısı 26 dır. Bunun dışındaki sıcaklıklarda gelişimi ve üremesi yavaşlamaktadır.
Lepisteslerle karma akvaryum yapma düşünceniz var ise diğer balığın habitatına göre en az 60 lt akvaryumlar önerilir. Benim en büyük tavsiyem bu cinsi tek tür olarak beslemeniz en azından canlı doğuran türlerinden başka türle beslememeniz yönündedir.
Kurulan akvaryumlarda hafada en az 1 kez %20ila30 arasına su değişimi yapmak hem balıklar hem bitkiler açısından hızlı gelişimine neden olacaktır.
Beslenme alışkanlığı bakımından sorunsuz balıklardır. Her türlü akvaryum yemini kullanabilirsiz. Yanlız 2 haftada bir haşlanmış ıspanağı rendeleyip verirseniz hem balığı olası bağırsak sorunlarını giderir hemde gelişimine katkıda bulunursunuz.
Üreme;
Anaç balıklar ayda bir kez 20 ila 30 arasında yavru verirler. Erkeğin dişiyi döllemesi sonucu dişi erkeğe gerek duymadan 6 batın yavruyu tek başına verebilir. Yavru döneminde dişinin anüs bölgesi kararır ve şişer. Bu kararmadan kastım illa siyahlık çöker anlamına gelmez. Koyu kahverengi tonlarıda olabilir.

Gebeliğin son döneminde dişi yavruluğa alınır. Yavrulama olduktan sonrada bir kaç gün karantinada bekletilir. Bunun nedeni yorgun düşen dişiyi erkeklerin gazabından kurtarmaktır.
Ben yavruluk kullanımında verim alamayanlardanım. Gerek zamansız yavruluğa alıp dişiyi strese sokarak gerek yavruluktaki balıkların gelişiminin yavaş olmasından dolayı yavruluk yerine bol bitkilendirmeyle bu sorunu çözdüm. Bu şekilde diş doğumdan sonra tehlikeye karışı maruz kalsada yavruların akvaryuma adaptasyonu ve gelişimi daha hızlı olmaktadır.Bir kaç yavruluk örneği;

Alınan yavrular yaklaşık 10 günlük iken cinsiyet ayırımı yapabilirsiniz. Yavruların dişi olanlarında aynı ebeveynindeki gibi siyah bir noktacık bulunur.
Yavru dişileri ayrı başlarına büyütüp erişkin boya getirdiğinizde ki avantajınız hem doğumlarda daha fazla yavru elde edersiniz hemde doğumlardan sonra dişilerde oluşan sırt kamburluğunu önlersiniz.

Fotoğraflar ve teknik bilgi;
Onur G. HİTİT

Nedir Canlı Doğuran?

2008-07-08T08:31:00.000-07:00

Nedir canlı doğuranlar?
Sorusunun cevabını bir çok kişi biliyordur fakat ben burda böyle bir yazının bilmeyenler için gerekli olduğunu düşündüm.

Akvaryumda büyüttüğümüz canlıların bir çoğu yumurta yoluyla ürerler.Kimisi yüzlerce kimisi ise bir kaç adet yumurta bırakır.Kimisi bir yaprağa kimiside düz bir zemine yapıştırırken yumurtlarını,bazılarıda kimseler bir şey yapmasın diye ağzında taşırlar.Kimisi de saldım çayıra mevlam kayıra misali bir sürü yumurtayı yüzerken bırakırlar rasgele. İşte canlı doğuranlar bu sınıfların hiç birine girmiyor.Çünkü onlar yavrularını canlı doğuruyorlar.
Bu balıklarda anne doğumu yaptıktan hemen sonra yavru yüzmeye ve beslenmeye başlamaktadır.
Başlıca canlı doğuran türler:
Lepistes (Poecilia )
Plati (Xiphorus variatus ve Xiphorus maculatus)
Kılıçkuyruk (Xiphorus helleri)
Velifera (Poecilia velifera)
Moli (Poecilia schenops)
Canlı doğuranlar genelde grup halinde yüzmeyi severler .Bu sebebten dolayı akvaryumunuza bir kaç adet aynı tür Canlı doğuran almanız iyi olur.Genelde erkekler dişilerden daha gösterişli olsalar da, dişiler sayıca daha çok olmalı akvaryumunuzda.Erkekler sayıca çok olurlarsa dişiyi çifteleşme sebebi ile aşırı derecede rahatsız ederler ve yorgun düşürürler.Bitkili akvaryumları severler.Yüzme alanlarının geniş olmasından hoşlanırlar.Ağırlıklı bitkisel besinlerle beslenirler.
Akvaryumda akvaristlerin en kolay ürettikleri ve genelde hepsinin ilk yavru aldığı türlerdir.Hamile dişiyi ayırmanız yeterlidir.Lakin çok küçük ortamlara ayrılan ve oralarda doğuma zorlanan anneler genellikle ölmektelerdir.Bunun için plastik yavruluklardan alıcaksanız eğer en büyük olanını alın.Hatta bir tavsiye piyasada tül yavruluklar var onları tercih edin.Onların iç hacimleri hem bir hayli geniş hemde akvaryumun içindeki su ile sürekli su alişverişi olduğu için , iç ortamın havasızlık ve nitrat yükselmeleri engellenmiş olur.Buna bağlı olarakta stres azaltılmış olacaktır.Hatta diger canlı doğuranlara nazaran daha büyük doğum yapan velifera küçük ortamda doğum sırasında dahada fazla strese girer.Bir başka yöntemde dibi sık bitkilerden oluşmuş akvaryumda annenin ayrılmadan yavrulaması beklenerek , yavruların daha sonra ayrılması olabilir.Anne doğumdan sonra yüksek besin değeri olan besinlerle beslenmez ise kamburlaşıp ölebilir.Bu yüzden doğumdan sonra annenin iyi beslenmesi gerekmektedir.

ALINTIDIR.